احببت خادمه - الفصل الرابع - بقلم چيداء محمد - مكتملة | روايتك

*↜ࢪوايـه اެحـبـبـت خـادمـه* *♥️🦋⸙•♡»»))* ​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏ ~*♡•••♡•••♡•••♡•••♡•••♡•••♡*~ *𝑝𝑎𝑟𝑡 15* *𝑝𝑎𝑟𝑡 16* *𝑝𝑎𝑟𝑡 17* *𝑝𝑎𝑟𝑡 18* ​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​​‏​ ~*((«الــبـاࢪت الـخـامـس عـشـࢪ»))*~ نور: حاضر هحكلكو كل حاجه نور حكتلهم كل حاجه حصلت معاها هى ويزن سهير: اى اللى هو عملو ده صفاء: هو مكنش كده خالص اى غيرو نور: معرفش بس انا لازم امشى من هنا عشان كرامتى اتهانت ومينفعش اقعد هنا اكتر من كده سهير: لا مش هتمشى انا قولت كلمة نور: بس سهير بمقاطعة لنور: منغير بس انا هسلمك لأهلك عشان انتى كنتى تقريباً أمانة عندى ويلا نامى دلوقتي وارتاحى ومش عيزاكى تعترضى معايا على اى حاجه نور: حاضر سهير: يلا يا صفاء نطلع ونسبها تنام صفاء: يلا سهير: تصبحي على خير ياحبيبتي نور: وانتو من اهل الخير طلعو من أوضة نور وكل واحد راح الأوضة بتاعتو سهير: انا لازم اتكلم مع يزن لما يرجع عشان كده زودها اوييي مع البنت فى شركة الدمنهورى فى مكتب يزن يزن بيتكلم فى التليفون مع السكرتيره يزن: ابعتيلى البنت اللى اسمها كارما اللى شغالة فى البوفيه السكرتيره: تمام يا فندم خمس دقايق وهتكون عند حضرتك يزن قفل الخط وفعلا بعد خمس دقايق لقى الباب بيخبط يزن: اتفضل كارما: حضرتك طلبتنى يزن: ايوه اتفضلى اقعدى كارما: شكرا لحضرتك يزن: وصلى انك معاكى شهادة محاسبة وانتى كنتى جاية تشتغلى محاسبة واحنا مكناش محتاجين ساعتها واشتغلتى فى البوفيه صح كلامى كارما: صح يافندم يزن: طيب احنا محتاجين دلوقتي محاسبة تقدرى تشتغلى محاسبة كارما: طبعاً يزن: تمام هتخرجى للسكرتيرة وهى هتوريكى مكتب الجديد كارما: شكرا لحضرتك اويي انا فعلا كنت محتاجه الشغلانة دى اويي يزن: وطبعا مرتبك هيزيد اتفضلى كارما خرجت للسكرتيرة ويزن كان معرف السكرتيرة على كل اللى هيحصل واختار المكتب بتاعها ونضفوه كمان كارما بفرحة: يابركة دعاكى يا امى الحمدلله هشتغل ب شهادتى والمرتب هيزين عشان اعرف اجبلك العلاج والاكل وهى قاعده بتكلم نفسها جاسر كان بيتفرج عليها من شاشة اللاب توب عشان هو اصلا فى الشركة وفى مكتب صاحبه يزن يزن بمشاكسة: شكلنا وقعنا يا عمو سامى جاسر منفضلو ولسة متابع كارما فى كل حركه بتعملها يزن وهو بيفصل اللاب توب وهو بيضحك: مينفعش كده لازم يكون في خصوصية للموظفين جاسر: يلعن ابو تقل دمك يا اخى يزن: امشى يلا يلاااا من هنا عشان ورايا شغل جاسر: لا خلينى شوية يزن: خلينى شوية اى هو احنا فى ملاهى وبفسح ابن اختى جاسر: اعتبرنى ابن اختك وسبنى شوية اتفرج يزنوهو بيشاور على الباب: اطلع برة يا جاسر بالذوق بدل ما اخرجك بالعافية والسنيورة تشوفك بتترد جاسر: خلاص يعم متزقش انا كده كده ماشى يزن: يلا مع السلامه وياريت متقطعش الجوابات جاسر بعند: لا هقطعها ملكش فيه يزن: برا يلااا جاسر خرج من مكتب يزن وراح البوفيه طلب واحده قهوه وخلى العامل يوديها ل كارما ويقولها ان يزن باشا بعتهالها عشان اول يوم وتعرف تركز فى شغلها العامل عمل زى ما جاسر قالها صوت خبط على الباب كارما: اتفضل العامل: اتفضلى دى ليكى كارما بإستغراب: ليا انا بس انا مطلبتش قهوه العامل: يزن بيه طلبهالك وبيقولك عشان اول يوم وتعرفى تركزى كارما: تمام اتفضل حطها على المكتب العامل حطها وخرج وكارما استغربت من اللى حصل بس محطش فى دماغها........ ~*♡_____________________________________________♡*~ ~*((«الــبـاࢪت الـسـادس عـشـࢪ»))*~ فى مكتب يزن بعد لما جاسر خرج من المكتب يزن فى سره: ليه عملت معاها كده مع انى مش متأكد ابوها بعتها تنتقم ولا لا بس مكنش ينفع اعمل معاها كده بس لا ينفع عادي عشان ابوها بعتها تنتقم مننا بس لا مش ممكن بعد المدة دى كلها لسة فاكر ينتقم دلوقتي امال اى اللى جابها عندنا مستحيل تبقى صدفة وليه مستحيل ما يمكن صدفة فعلاً وهى متعرفش حاجه عن اللى حصل من ١٠سنين انا دماغى هتتفرتك خلاص مبقتش قادر من التفكير ومش عارفه اعمل اى ومش عارف مين فينا اللي صح وليه هى هربت من اهلها وليه جايين ياخدوها بكره انا خلاص دماغى صدعت وزهقت انا هلهى نفسى فى الشغل بدل التفكير وفعلا عرف يلهى نفسو فى الشغل بعد وقت طويل وفضل يشتغل لحد لما الوقت عدى ومحسش بيه وبقى فى منتصف الليل ولسة بيبص فى الساعة اتصدم وقام لم اوراقه ومشى عشان كان وراه شغل كتير عشان كان بقالو اسبوع مرحش الشركة يزن روح لقى كل اللى فى الڤيلا نايمين حمد ربنا عشان هو عارف ان ولدته هتتخانق معاه بسبب اللى عملو مع نور ف راح اخد دوش وغير ونام تانى يوم الصبح يزن كان ظابط المنبه عشان كان وراه اجتماع ضرورى ولازم يروح يحضر ورق الاول صحى اول واحد فى الڤيلا اخد دوش ولبس ونزل راح الشركة كل اللى فى الڤيلا خلاص صحى عشان يستقبلو عيلة نور قدام ڤيلا الدمنهورى محمد ومراته مشافوش اليافطة اللى مكتوب عليها دى ڤيلا مين اللى كان هاممهم انهم يقابلو بنتهم اللى بقالهم شهر مشفوهاش وراحو رنو الجرس علطول اول لما الجرس رن نور جريت تفتح على طول وحضنت ابوها وامها بسرعة وقعدت تعيط نعمة: اهدى يبنتى خلاص اهنا هنا ومش هنسيبك تانى اهدى اهدى سهير من ورا نور: اتفضلو نورتونا نعمة: ده نورك بس احنا جايين ناخد نور ونمشى علطول سهير: لا والله مش هينفع لازم تدخلو نعمة: معلشى احنا لازم نمشى سهير: لا ادخلو بقى انا عرفت نور دماغها ناشفة ل مين نور: ادخلى يا ماما هى قالت حاجه مش هترجع فيها نعمة: حاضر سهير: ايوه كده انتو ضيوف عندنا ف مينفعش تمشو من على الباب اتفضلو صفاء: تشربو اى سهير: اعمليلهم شاى على ما الاكل يخلص صفاء: تمام خمس دقايق نعمة وهى بتبص ل سهير: شكرا لحضرتك انك كنتى بتعملى بنتى كويس ومعملتهاش على انها بتشتغل عندك سهير: دى نور دى زى بنتى اللى مخلتفهاش والله وكان نفسى فى بنوتة زيها بس الحمدلله ربنا رزقنى ب يزن ابنى نعمة: ربنا يخلهولك ويخليكى ليه يارب سهير: يارب ياحبيبتي نعمة: امال فين يزن ابنك سهير: هو فى الشغل وزمانه جاى شوية كده نعمة: يجى بالسلامة ليكى يارب ياقلبي سهير: يارب وهما قاعدين يشربو الشاى فاجئة الجرس رن وطلع............. ~*♡_____________________________________________♡*~ ~*((«الـبـاࢪت الـسـابـ؏ عـشـࢪ »))*~ وهما قاعدين يشربو الشاى فاجئة الجرس رن وراحت صفاء تفتح وطلع يزن صفاء: اتفضل يزن: اى الرسمية دى هو فى حد عندنا صفاء: ايوه والد ووالدة نور انت نسيت ولا اى يزن: ايوه صح كنت ناسى خالص صفاء: طيب ادخل يزن: بقولك يا صفصف صفاء: اممم يزن: هى ام يزن متضايقة من يزن صح يا صفصف صفاء: صح يا خويا ودى عاملة تعملها دى عايزة تطولك بس من أمبارح يزن: اوعااا صفاء: دى لو طالتك هتعمل منك بطاطس محمره يا فالح يزن: اى الرعب اللى انا حسيت بيه دى سهير: مين على الباب يا صفاء صفاء: ده يزن بيه ادخل يبنى يلا سهير: تعالى يا يزن سلم على اهل نور يزن: اهلا ازى حضرتكو يزن عارف محمد عشان شكلو متغيرش اويي يعني من عشر سنين بس محمد ميعرفش يزن عشان شاكلو اتغير اويي محمد: الحمدلله ازيك انت يبنى يزن: الحمدلله نورتونا محمد: منورة بأهلها والله يبنى يزن: تسلم سهير وهى بتبصلو بغضب: اطلع يلا غير على ما صفاء تحضر الغداء يزن طلع منغير ولا كلمة مستنى الناس تمشى وهيقولها على كل حاجه صفاء حضرت الغداء وكلو واهل نور مشيو وخدو نور معاهم ويزن لسة هيطلع الاوضة بتاعتو سهير: يزن استنى عندك يزن: اى ده انا نعم يا سوسو سهير: متاكلش بعقلى حلاوة وقولى عملت كده مع نور ليه امبارح يزن: هى تستاهل اصلا انتى لو تعرفى عملت اى سهير: ايوه ما انا قاعده ومستنية منك تعرفنى هى عملت اى لكل ده يزن: حاضر اسمعى يزن حاكلها كل حاجه جاسر قلهالو من شهر وهو شك فى اى سهير: انت اهبل يبنى ولا شكلك كده انت مشوفتش ابوها مش فاكرك ازاى يزن: وانا اى اللى عرفنى هو فاكرنى ولا لا ما يمكن دى خطة منهم سهير: خطة ليه وهما مش عايزين منك حاجه دول كانو جيين النهارده عشان ياخدو بنتهم اللى هربت منهم بسبب ان ابوها كان هيموتها يزن: يموتها سهير: ايوه كان هيموتها يا غبى يزن: كان هيموتها ليه سهير حاكتلو كل حاجه مور حكتهالها هى وصفاء وهما قاعدين مع بعض زى ما بيتكلمو لما بيقعدو مع بعض عشان سهير مش معتبراهم بيشتاغلو عندها هى بتعاملهم على اساس حد فى العيلة سهير: اى ساكت ليه يزن: وليه مقولتليش الكلام ده سهير: وأقولك ليه وانا شيفاك وانت كل يوم بتعاملها وحش واقولك فى حاجه تقولى مفيش اصل انا مضغوط فى الشغل مش اكتر يزن: كنتى تعرفينى على الاقل كان لازم اعرف سهير: لا مش لازم تعرف يزن: خلاص يا ماما كفاية كلام عشان مش قادره خلاص سهير: ماشى يا يزن بس انا بعد كام يوم على ما يرتاحو من السفر هروح ازورهم انا وصفاء يزن: هتروحلهم فين سهير: فى الشقه بتاعتهم اللى هنا فى القاهرة عشان هيقعدو فيها شوية وبعدين يروحو الصعيد تانى يزن: ماشى يا ماما اللى تحبيه انا طالع وطلع كان هيدخل الاوضة بتاعتو بس تراجع ودخل اوضة الرسم وكشف عن اللوحة اللى موجوده وفاجئة......... ~*♡_____________________________________________♡*~ ~*((«االــبـاࢪت الـثـامـטּ عـشـࢪ))*~ فى مكان تانى فى بيت كارما كارما كانت بتدى لولدتها العلاج لقت الباب بيخبط كارما: هروح افتح انا يا ماما وانتى خدى بقيت العلاج على ما ارجع امها: ماشي يبنتى كارما راحت فتحت الباب وطلع واحد ساكن معاهم فى الحارة وهى متعرفهوش بس هو يعرفها كارما: ايوه حضرتك مين الشخص: بصى بقى انا ساكن معاكى هنا فى الحارة وكل يوم بشوفك وانتى طالع من الشغل ووانتى نازلة للشغل ومن حوالى شهر كنتى نازلة من عربية شخص كارما: هو انت بتراقبنى ولا اى الشخص: ايوه براقبك وعايز اعرف مين الشخص اللى كنتى معاه فى العربية وليه كل كام يوم بيجى الحارة ويفضل واقف شوية وبعدين يمشى كارما: وانت مالك اركب مع مين ولا مركبش مع مين تدخل بصفتك مين يعني الشخص: بصفتى ابن حارتك وان شاء الله هبقى جوزك كارما: لا بقى انت كده شكلك اتجننت فى دماغك يجدع انت الشخص: احترمى نفسك كارما: ومالو مش لما تحترم نفسك انت الاول جاى فى بيتى وبتعلى صوتك وبتكلمنى بالأسلوب ده ده انا هلم عليك الناس دلوقتي يالهويييييي الحق وقبل لما تكمل كلامها كان حط ايدو على بقها وكانت امها شايفة كل حاجه من على الكرسى المتحرك بتاعها ومش عارفة تعمل اى الشخص: لا بقولك اى صوت عالى مش عايز بدل ما افضحك واقول للحارة كلها انك كنتى جاية مع واحد فى نص الليل كارما وهى بتزق ايدو: ابعد عنى يا حيوان انت متلمسنيش الشخص: انتى برضو بتغلطى مبدهاش بقى ودخل وقفل الباب كارما: اى اللى انت عملتو ده انت شكل مجنون رسمى الحقونى يا جماعة يالهويييي ولسه بيقرب منها وفاجئة الباب اتكسر والشخص لقى بوكس فى وشه جارس: انت ازاى تتهجم عليه فى البيت كده الشخص: وانت مال امك جاسر وعينو احمرت وشرايونا بانت: انا هوريك دلوقتي ازاى تجيب سيرة امى على لسانك الوس... خ ده ونزل فيه ضرب والشخص معرفش يضربه عشان كل لما يجى يضرب جاسر هو يتفاداها بسهولة جاسر: لو مموتكش دلوقتي كارما بعياط: خلاص يا جاسر سيبو ونبى وجاسر ولا سامعها كارما راحت مسكت فى كتفو وبتعيط اكتر: جاسر عشان خاطرى سيبو هيموت فى ايدك جاسر اول لما سمعها بتعيط قلبو وجعو وسابه علطول ولفلها جاسر: انتى بتعيطى ليه دلوقتي خلاص سبتو وكارما واقفة تعيط والشخص لسة واقع فى الارض راح جاسر مسكو من قفاه ورماه بره جاسر: مش عايز اشوفك وشك عشان لو شفتو هدفنك مكانك الشخص جرى على تحت بعد لما عرف ان جاسر ظابط كارما: ليه عملت كده واى اللى جابك جاسر: ضربتو عشان فكر بس يلمسك وكنت هعمل اكتر من كده بس انتى منعتينى كارما: اى اللى جابك هنا ليه كل كام يوم بتيجي الحارة جاسر: بصراحه انا حبيتك من اول يوم شوفتك فيه وانتى دخلتى عقلى كارما: وانت مفكرنى من اللى بتعرفهم وعايز تكلمنى كام يوم صح جاسر: لا والله مش كده كارما: .......... _*`يـتــبـــــــ؏`🫧♥️*_…