الفصل ٢٣
فيروز بعدم تصديق: عاااااصى عااااااصى قوم قوم يلا
عاصى هو بياخد اخر نفس قبل ما يفقد الوعى
فجأة كريم شدها
فيروز شدت ايديها : ابعد عنى ابعد
كريم : قومى يلا
فيروز محستش بنفسها غير وهى بتضر*ب كريم بحاجة خليته يفقد الوعى
و اخدت تلفون عاصى اتصلت بهاشم
جيه بسرعة و نقلوا عاصى المستشفى و عملوا الازم و كريم بيتحقق معه فى جريمة الشروع فى ق*ت*ل
عاصى فى الأوضة نايم و فيروز راحت البيت تجيب هدوم لعاصى و لما دخلت الأوضة وقفة على الباب لاقيت هند قاعدة على السرير جنب عاصى بتسند له المخدة و مبتسمة
فيروز دخلتهند : مش المفروض تخبطى الباب
فيروز بصتلها كده
عاصى بتعب : فى ايه يا هند ازاى تكلميها كده
هند بصت باستحقار لها
عاصى بص لفيروز انها تيجى تقعد جنبه فيروز مفهمتش
عاصى : فيروز معلش ممكن تعدلى المخدة
فيروز قربت من عاصى تعدل المخدة و عاصى كان بيبصلها باعجاب واضح جدا
هند بغيرة بعدت فيروز : ايه ده مش عارفة تعدلى ابعدى شوية اعدلها ضهره كده هيوجعه
فيروز بصت باستغراب و كانت عايزة تجيب هند من شعرها
فيروز : اظن انى مراته يعنى انا اللى اساعده انت جاية زيارة مش بنحب نتعب ضيوفناعاصى : بقيت كويس يا روز طول ما انتى جنبى
ميسون و هاشم دخلوا الأوضة
ميسون : ازيك يا عاصى
عاصى : انتى ايه اللى جابك هنا جاية لقضاكى
ميسون : لاء جاية بس انورك و اعرفك و عايزة مصلحتك انا خلاص عرفت الحقيقة و انك ملكش علاقة بموضوع مريم اختى و انا اسفة يا عاصى
عاصى : موضوع ايه
هاشم لسه هيتكلم
ميسون : على انفراد بو سمحت
عاصى : انا مش بخبي حاجة على فيروز قولى فيروز مراتى مش حد غريب
هاشم : عاصى كريم لم*س فيروز امبارحعاصى فجأة الدم غلى فى عروقه
عاصى حاول يتمالك غضبه : عرفت من مين الكلام ده انت متأكد
هاشم : هند لسه ماشية و كريم اللى قالها ان احتمال فيروز تكون حامل منه
فيروز بصت لعاصى و الدموع فى عنيها
هاشم فهم و خرج هو و ميسون
عاصى : فيروز انا
فيروز بمقاطعة : اكيد عايز تطلقنى اكيد مش هترضى تكون مراتك يعنى
عاصى : ....