أسيره الفهد - 20- الفصل العشرون - بقلم ليالي سامي - مكتملة | روايتك

رواية اسيرة الفهد بارت 21 بقلمى ندى احمد الناس اتصلت بالاسعاف و اخدوا معتز المستشفى و كانت برده اللى فيها ملك (سبحان الله على الصدف يا جماعة عدوها عادى ) و الناس حاولت تتصل بأى حد يعرف معتز عند فهد و ندى فهد اخد ندى بعد الملاهي و قعدها على النيل شوية ندى : انا مبسوطة اوى يا فهدى فهد مسك ندى من وس*طها و يحرك يده بجرأة : انا اكتر يا قلب فهدك ندى : فهد احنا فى الشارع فى ناس حولينا فهد : انتى مراتى و بعدين فين الناس دول احنا تقريبا الناس الوحيدة اللى هنا و بعدين انا هخدك بكرة لدكتورة تانية علشان اطمن عليكى و نشوف موضوع الاسبوعين دول انا مش قادر ندى فى نفسها تذكرت ذلك اليوم و الدكتورة معها فلاش باك الدكتورة بعد ما خلصت اللازم مع ندى ندى بحرج : هو يا دكتورة ممنوع جوزى يقرب*لى الفترة ديه صح الدكتورة : يومين تلاتة بالكتير الجروح اللى عندك سطحية و النز*يف مش قوى للدرجة ندى : راحة يومين تلاتة ازاى انا مش قادرة أقف على رجلى الدكتورة : ده علشان حصلك اجهاد يومين و كل ده يتحسن مع الدواء ندى : ممكن يا دكتورة اتفق معاكى على حاجة ارجوكى توافقى انتى شايفة حالتى و فعلا اتفقت معها على موضوع الاسبوعين دول علشان تربى فهد باك ندى : دكتورة تانى ليه ما انا مرتاحة مع علاج الدكتورة و بدأت اتحسن فهد : انا هنروح علشان نطمن مش اكتر و بعدين انا شوية هطلع نار من ودانى يعنى يارب تكونى راضية عنى و قعدين فى بيت لوحدنا بس الظروف مش سامحة ده كده حرام انا حاسس انك بقيتى ادمانى يا ندى انا مش بقدر ابعد عنك خلاص ندى بقلق و هتعترف خلاص : فهد انا.......... التليفون رن و كان رقم معتز فهد : مش بقولك عينه فى الجوازة فهد : ايه فين المستشفى ندى و فهد راحوا المستشفى معتز بقاله اكتر من أربع ساعات فى العمليات و مخرجش و فهد قلقان عليه و والد و الدة معتز لسه ميعرفوش فهد نسى يتصل بهم من الخضة بعد ساعتين كمان و الصبح طلع الدكتور خرج فهد : طمنى يا دكتور الدكتور : هو الحالة كانت حرجة جدا و كمان حصله ك*سر مضعف فى رجليه الاتنين و ك*سر فى دراعه اليمين و الحمد دلوقتى مستقرة و دلوقتى احنا هننقله أوضة عادية و هيكون تحت الملاحظة فهد : شكرا يا دكتور فهد اتصل بوالد معتز و قاله ملك الصبح راحت الشغل و كل مكنش لو سيرة اللى عن الراجل اللى نجا من حا*دثة المو*ت ديه و فجأة ملك لمحت ندى فى المستشفى ملك : ازيك يا ندى بتعملى ايه هنا ندى : ملك معتز عمل حادثة و انا و فهد هنا من بليل ملك : انتى بتقولى ايه وهو هنا من بليل و فهمت انه هو اللى كان فى الحادثة اللى سمعت عنها عند معتز فى الأوضة فهد دخله معتز كان واخد مسكنات و منوم علشان ميحسش بالألم ندى دخلتلهم الاوضة و شافت فهد بيعيط على صاحب عمره ندى حاولت تخفف عن فهد شوية و توسيه و لما اطمنوا عليه روحوا علشان يرتاحوا شوية ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ عند معتز بدا يصحى و لقى ملك قدامه و كانت بتعيط معتز بخترفة: انا دخلت الجنة ولا ايه ملك انبسطت لما معتز فاق و خرجت بسرعة و معتز نام تانى و صحى لاقى اهله و فهد و ندى موجودين معتز : هو ايه اللى حصل انا فين فهد : انت فى المستشفى انت كويس حاسس بيه معتز : مش حاسس برجلى خالص هما فين فهد : موجودين بس متجبسين الدكتور مديك مسكن علشان متحستش والدة معتز : انت كويس يا ابنى طمنى معتز : انا كويس يا ماما ...فهد قرب شوية فهد قرب معتز بيوشوش فهد فهد ضحك : طب يا جماعة ممكن تطلعوا شوية لانه محرج منكم شوية خرجوا معتز كان عايز يعمل حمام و مكسوف منهم فهد ساعده فهد كان هيخرج علشان يدخل اهل معتز معتز : فهد عايز اسالك حاجة فهد : قول معتز : هى ديه المستشفى اللى فيها ملك فهد : ايوة بس انت عرفت منين معتز : ملكش دعوة و قولهم معتز عايز ينام و روحهم مش عايز ابهدلهم معايا فهد : مش مطمنلك ماشى فعلا اهل معتز ماشوا ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ فهد : ما تيجى ندخل للدكتورة هنا نطمن عليكى ندى بتوتر : لاء بلاش يلا نروح فهد : مالك قلقتى ليه احنا هنطمن عليكى و دخل ندى للدكتورة و كشفت عليها و قالت إنها كويسة جدا فهد : حضرتك متأكدة انها كويسة و قالها الكلام اللى دكتورة قالته له قبل كده الدكتورة : أسبوعين ايه لاء ديه سليمة و مفيش اى مشكلة فهد فى العربية فهد : انا كنت شاكك فى الدكتورة ديه من الاول ندى : ......... فهد : مش بتتكلمى يعنى ندى بقلق من اللى جاى : لاء عادى ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ عند معتز طلب مدير المستشفى معتز اتفق معاه أن ملك تكون هى الممرضة الوحيدة اللى تهتم بالحالة بتاعته و محدش غيرها و ميكونش عندها حالة غيره و دفع للمدير كتير علشان يوافق على طلبه المدير بلغها بكده ملك : يعنى ايه مش فاهمة انا بشتغل فى المستشفى مش عنده المدير : لو مش هتنفذى هتتطردى و بعدين ده من أهم المرضى اللى عندنا و بعدين هو فى حاجة يا آنسة ملك تمنعك انك تهتمى باستاذ معتز ملك بتظهر ان مفيش حاجة : لاء عادى انا بس استغربت من الطلب مدير : طب يلا على شغلك ملك دخلت لمعتز و بدأت تقيس له النبض و تشوف درجة حرارته و إلى ما ذلك و خلصت و جت تخرج معتز : انتى رايحة فين ملك : خلصت لحضرتك و ورايا شغل معتز : شغل ايه اظن انى انا شغلك بس يبقى انتى رايحة فين ملك : اظن انى عملت اللازم لحضرتك و المفروض ترتاح مش اكتر معتز : انا عايز اغير هدومى تعالى غيرهالى ملك : لاء حضرتك فاهم غلط انا مش بغير لحد انا هنده لحد من الممرضين الرجالة يساعد حضرتك معتز : لاء انتى مش ممرضتى الخاصة يبقى انتى اللى تساعدنى يا اما نجيب مديرك يشوف الموضوع ده ملك بغيظ : خلاص يا فندم هساعد حضرتك ملك بدأت تلبسه و ظهر أمامها عارى الصدر ملك اتكسفت و لفت وشها و معتز فجاة شدها من وسط*ها علشان تقرب ملك راحت ض*ربت معتز قلم و كأنها كانت عايزة تديله القل*م ده من فترة : انت ازاى تجرأ و تمسكنى كده و جت تخرج معتز مسكها من اديها معتز : انا اسف يا ملك مكنش قصدى كملى و انا اسف أنا بس كنت عايزك تقربى علشان انتى بعيدة و مش عارفة تعملى حاجة كده ملك مش طايقة انها تبقى معه فى نفس الأوضة بس مضطرة و بدأت تغير لمعتز ملك: عايز حاجة تانى حضرتك ساعة و معاد الدوا التانى مع الغدا اقدر أمشى معتز : ملك انا عايز اتكلم معاكى و بعدين انتى بتتكلمى رسمى كده ليه ملك : مش فاهمة حضرتك انت مريض و انا ممرضة المفروض اكلم حضرتك ازاى معتز : لاء يا ملك انتى خطبتى و هتبقى مراتى ملك : لاء حضرتك تقربيا غلطان احنا مفيش حاجة من ديه و اظن انك محتاج ترتاح و أعصابك تعبانة شوية و ملك جت تخرج معتز حاول يقوم و لكنه عاجز عن ذلك و كان يقع ملك بخضة : معتز انت بتعمل ايه انت تعبان و عايز تستريح معتز : انا مش هستريح غير لما تقعدى و تتكلمي معايا ملك بمسايسة له : طب انا مش جاهزة للكلام دلوقتى ممكن تدينى فترة و نشوف موضوع نكلم ده معتز : ماشى يا ملك ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ ندى و فهد فهد : انا مش مصدق و راح شدها له ندى بتوتر و قلق : فهد انا عايزة اقولك حاجة فهد : مالك يا ندى فى ايه ندى : فهد انا اللى قولت للدكتورة تقولك كده فهد : ايه طب ليه انتى مش عايزانى اقرب*لك ندى بدموع : فهد انا كنت خايفة منك يوميها و ... فهد بمقاطعة : و قولتى تربينى شوية صح ندى : لاء يا فهد بس انت كنت ساعتها بتتعامل معايا بعصبية و كنت قاسي اوى و انا خوفت فهد : انتى لسه خايفة منى ندى :....... فهد : ردى انتى خايفة منى دلوقتى و مش عايزة اقر*بلك قوليلى انك رفضانى ندى : لاء يا فهد بس انا كنت عايزة وقت و انا لو مكنتش عملت كده كنت هتعمل كده و انا مش مستعدة نفسيا فهد : انتى ليه مقولتليش انا كنت هتفهم موقفك للدرجادى خوفت منى طب انا وعدتك انى مش هغصبك على حاجة ندى : فهد انا عارفة انا اطمنتلك بعدها بس فهد : بس ايه كنتى بتحبى تشوفينى و انا بتعذ*ب ببعدك عنى ندى : فهد انا اسفة فهد جلس و كان حزين : متعتذريش على حاجة يا ندى انتى مغلطيش انا اللى ممكن اكون تقيل عليكى و انتى مش حابة معايا كده انا كان نفسى تكونى بتبدلينى نفس المشاعر بس خلاص انا مش هقرب*لك لو انتى مش عايزة ندى : يا فهد انت فهمت غلط انا مش رفضاك و لا بحب اشوف بتتع*ذب زى و كملت بدون قصد و بحب كده معاك جدا انا بس كنت خايفة و انت طمنتنى بس كده و كملت بهزار قوم بقى من قدامى بدل ما اتهور و انت قمر كده فهد بابتسامة : بجد ندى : بجد ايه ؟ فهد : انك هتتهورى و عايزانى ندى وشها احمر جدا : ه 😳😳😳 فهد قرب اكتر من ندى : مش انتى قولتى انك مش رفضانى انا قدامك اهو فهد : لو مقر*بتليش دلوقتى هفهم انك رفضانى كزوج ليكى ندى : ايه لاء فهد : طب اثبتى ندى قربت من شافي*فه و قبلته بجهل فهد انبسطت و بمشاكسة : مش كده ندى : اومال فهد شالها و بيطلع الأوضة: انا هقولك ندى بدلع : فهد لاء فهد : ده انا بقالى اسبوع بغلى و محدش حاسس و نسيبهم مع بعض شوية ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ بعد ساعة عند معتز ملك دخلت و معها الغدا و ادته الدوا و ماشية معتز : رايحة فين ملك : هسيب حضرتك تاكل معتز : ايه حضرتك اللى بتقوليها من الصبح ديه نادينى بأسمى و بعدين انا هاكل ازاى انا مش بعرف اكل بايدى الشمال ملك قعدت و بدأت تأكله معتز مبسوط اوى : انا لو حد كان قالى انى لما اعمل الحادثة هتاكلينى بيدك و تهتمى بيا انا كنت عملتها من زمان ملك بدون قصد : بعد الشر عليك أن شاء الله تخف و تبقى كويس معتز : انتى كنتى فى الأوضة الصبح ملك : ايه انت كنت صاحى لاء لاء مدخلتش معتز : بطلى انا كنت عارف انه مش بهلوس و انك كنتى خايفة عليا ملك : لاء انا مكنتش هنا الصبح و مش بخاف عليك و بعدين انت بنسبالى حالة مش اكتر و انا بشفق عليها معتز فجاة وقف اكل : انا مش عايز اطفح و شكرا لعطفك ملك : انا مش قصدى انا التعبير خانى و انت لازم تاكل علشان الدوا انت ماكلتش حاجة معتز : عايزانى اكل اتكلمى معايا فى موضوعنا ملك : احنا مفيش ما بينا مواضيع اصلا يا معتز معتز : خلاص خدى الاكل مش هاكل ملك : لاء لازم تاكل علشان صحتك معتز : ملكيش دعوة ان شاء الله اموت طالما مش راضية تدينى فرصة اكلمك معاكى ملك : عايز تتكلم فى ايه يا معتز بس و انت بتتكلم تاكل موافق معتز بفرحة : موافق و بدا ياكل معتز : ممكن تخلينى افهمك انا عارف انى غلطان و حيو*ان و اى حاجة عايزة تقوليها بس انا عايز تدينى فرصة اخيرة اثبت فيها انى كويسة و ان اللى حصل ده مكنتش غير غلطة و مش هتتكرر و انا مش عايز حد غيرك انا عملت الحادثة ديه علشان كنت قاعد افكر فيكى و ندمان انى عملت كده انا رفضت ميرا و كمان بطلت اسهر بره و بقيت ماشى عدل ملك : طب ده كويس لنفسك انا مالى و بعدين انا اديتك فرصة عملت بيها ايه معتز : بالله عليكى ادينى فرصة و كمان انا مستعد لأى حاجة تطلبيها انا اكتشفت انى مكنتش مقدر نعمة وجودك فى حياتى يا ملك و ربنا جبلك حقك فيا أدام عينك اهو ملك : اولا انا اكيد مش شمتانة فيك يا معتز بالعكس انا عايزاك تخف و تبقى كويس معتز : انا عارف قولتى ايه هتدينى فرصة ملك : .......... استوب يا ترى ملك هتقول ايه عايزة تفاعل جامد يا قمرات و شكرا لكل تفاعلكم و كلامكم الحلو عن الرواية و يا ريت كل حد يقرأ يعمل لايك و ٣ كومنتات علشان تشجعونى اكمل باقى الرواية بسرعة و مسنتية رايكم فى الكومنتات و انا فعلا بقرا الكومنتات كلها و برد فمنتظرة رايك فى الرواية