أسيره الفهد - 18- الفصل الثامن عشر - بقلم ليالي سامي - مكتملة | روايتك

رواية اسيرة الفهد بارت 19 بقلمى ندى احمد نرمين كانت نزلة بس خافت و رجعت تانى و راحت قفلة تلفونها و طلعت تخبط على فهد فى المكتب و دخلت و قاعدت تتما*يص على فهد و تدلع و قعدت على المكتب و قربت منه و هى بتتكلم نرمين : انت ليه مش عايز تدينى فرصة يا فهد ده انا بحبك فهد كان هيطردها ندى دخلت و هى بتسمع الكلمة ديه و نرمين كانت مقربة اوى منه نرمين : انتى ازاى تدخلى كده المفروض تخبطى ايه ده ندى بصت لفهد بصة كلها قهر و حزن و خرجت فهد زق نرمين و جرى على ندى فهد : ندى اقسم بالله مفيش حاجة هى اللى دخلت و انا كنت هطردها ندى : مطردهاش ليه خلتها ليه تقرب منك اوى كده و قاعدة على المكتب و بتدلع عليك كمان ندى بكسرة : فهد طلقنى انا مش قادرة استحمل اكتر من كده مش قادرة خلاص فهد : ندى انتى بتقولى ايه انتى هتفضلى مراتى لحد اخر يوم فى عمرى انسى الكلمة ديه من حياتك كلها و راح مقرب منها و با*سها بلهفة وحب و نرمين كانت وقفة متغظة و ندى لمحت نرمين كانت عايزة تبعد عن فهد من الاحراج فهد شدها اكتر قدام نرمين و هى نزلت من غيظها و مش عارفة تعمل ايه علشان تبعدهم فهد فوق بعد عن ندى لما حس انها بحاجة للهواء ندى و هى بتاخد نفسها : نرمين كانت واقفة يا فهد ليه مابعدتش فهد : وابعد ليه انتى حبيبتى و مراتى خليها تتفلك و لا ان شاء الله تو*لع بجاز و بعدين انا عندى ليكى خبر حلو ندى : ايه فهد: انا خلاص لاقيت العقد ندى : بجد يا فهد انا مش مصدقة و راحت حض*نته من الفرحة فهد مبسوط اوى و ندى بعدت شوية عنه فهد راح مرجعها لح*ضنه : سبينى شوية فى حض*نك انا معرفتش انام امبارح و انتى وحشتينى اوى ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ نرمين فتحت تلفونها لاقت فادى متصل كتير جدا و كان بيتصل نرمين فتحت عليه فادى : انتى لو مجتيش دلوقتى انا هاجى لجوزك البيت و افضحك نرمين : خلاص جاية و قفلت ندى و فهد كانوا سمعنها و نرمين خرجت ندى : هو فى ايه يا فهد فهد : مش عارف بس انا هروح وراها استنى هنا ندى : لاء و نبى يا فهد انا بخاف اقعد لوحدى خدنى معاك فهد و ندى راحوا وراها لاقوا نرمين طلعة أوضة فوق سطوح عمارة فى حتة شعبية فهد : ياريتنى ما سمعت كلامك و جبتك معايا يا ندى انا مش عارف اسيبك فى العربية ولا عارف اطلع بيكى ندى : لاء انا هطلع معاك متسبنيش فى العربية لوحدى فهد طلع هو و ندى وراها و بعدين فهد ك*سر باب الأوضة و دخل لاقى نرمين فى وضع م*خل للأدب مع فادى ندى اول ما شافت كده وقفت وراه فهد و غمضت عنيها من هول الموقف فهد مسك فادى علشان يضر*به فادى فجأة شد ندى و مسك س*كينة على رقبتها فهد : انت لو قربتلها انا هد*فنك هنا فادى : تسبنى و تخرج من هنا من غير كلام كتير هسبلك الحلوة ديه فهد كان بيسايسه و فجأة لو*ى دراع فادى و بدا يضر*ب فادى و فجأة فادى غفل فهد و ض*ربه بس*كينة فى كتفه و جرى ندى جريت على فهد و حاولت تربطله كتفه عقبال ما يروحوا اى مستشفى فهد راح مسك نرمين كت*فها و دخلها العربية و راحوا على البيت فهد حبس نرمين و وقف اتنين من رجالته على الباب عند نرمين علشان متهربش و راح للمستشفى و عملوا اللازم ندى و فهد فى المستشفى ملحوظة هى ديه المستشفى اللى بتشتغل فيها ملك فهد صحى لاقى ندى مسكة ايده و قاعدة تدعيله و تقرأ قرآن له ندى اول ما شافته صحى : فهد عامل ايه دلوقتى انت كويس حاسس بحاجة وجعا*ك فهد : متقلقيش انا كويس طول ما انتى جنبى ندى : انا هفضل جنبك يا فهد بس انت خف و نمشى من هنا بسرعة ميرفت و ممدوح و زينب و تقى و ملك راحوا يزورا فهد فى المستشفى ميرفت : انت كويس يا حبيبى ايه اللى حصل فهد : انا كويس مفيش حاجة يا ماما ميرفت : انا سالت الدكتور قالى انك هتبات النهاردة و هتخرج بكرة انا هبات النهاردة معاك فهد : مفيش داعى يا ماما ندى هتبات معايا ميرفت : لاء يا فهد مش همشى ممدوح: ما خلاص يا ميرفت قالك مراته هتبات معه انتى هتعملى ايه زيادة يعنى ميرفت بصيت بغيظ لممدوح : ماشى خلاص زينب: الف سلامة عليك يا ابنى ان شاء الله تقوم بالسلامة و احسن من الاول كمان معتز دخل ملك اول ماشفته كانت عايزة تخرج تقى مسكتها و قالتلها اتصرفى عادى ولا كأنه موجود معتز : الف سلامة عليك يا صحبى فهد : الله يسلمك معتز بص لملك ملك ما استحملتش و خرجت و حاولت تتصرف عادى بس غضبا عنها عيطت و خبطت فى دكتور أسامة أسامة باهتمام زائد شوية : مالك يا آنسة ملك انتى كويسة و طلعلها منديل ملك : شكرا مفيش حاجة معتز جيه عليها و شد ملك جنبه و مسك ايد أسامة جامد و هو بيسلم عليه : معتز خطيب ملك أسامة: تشرفنا و مشى ملك : انت ازاى تقوله حاجة زى ديه احنا فسخنا الخطوبة ديه خلاص و انت ازاى تشدنى كده اصلا معتز : ادينى فرصة واحدة يا ملك انا عارف انى غلطان و ندمان ملك: لاء و ابعد عنى انا مش عايزة اشوفك تانى ابعد عنى بقى و مشيت سابته معتز لنفسه : لاء يا ملك مش هبعد انا مش عارف مالى انا مشدود ليكى و عايزك فى حياتى انا غبى غبى ضيعتها بس انا هفضل وراكى لحد ما ارجعك تانى ملك قعدت فى اوضتها تعيط و بتسمع اغنية ماتبكيش يا عين ماتبكيش يا عين و متدمعيش علي اللي فارقوكي و مفتكرونيش ملناش مكان جواكوا سامحوني كان لازم انساكوا علشان ملقتش راحتي وياكوا ماتبكيش يا عين و متدمعيش دول عاشوا حياتهم حتي مفتكرونيش ندمان علي حالي ندمان علي دمعه نزلت عليكوا اديتكم روحي وقلبي و مطمرش فيكوا ملكوش مكان جوانا كان لازم ننساكوا بامانه علشان استحاله تبقوا معانا فيه منكم كتير بس صعب تلاقوني صعب مش هتعوضوني لا ده استحالة تقى وندى دخلوا لها الأوضة و ندى عرفت من تقى الموضوع كله تقى : فى ايه مالك يا ملك هو عملك حاجة ملك حكتلها: انا مش عايزة اشوفه تانى انا لسه بحبه بس باللى عمله ده نهى كل حاجة ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ زينب و ميرفت و ممدوح روحوا و معتز قاعد مع فهد فى الأوضة و معتز حكله كل اللى حصل فهد : تستاهل علشان انا نصحتك و انت مسمعتش و هى عندها حق انت ليه فضلت ماشى مع ميرا و انت خطب ملك معتز : طب ما انت كنت ماشى مع بنات ولا هو حلال ليك و حرام عليا فهد : بس من ساعة ما ندى دخلت حياتى و انا مش شايف غيرها و بطلت اعمل كده من ساعة ما عرفتها مش زيك معتز : خلاص يا عم عرفنا انى غلطان بس انا لسه عايز ملك و ندمان و انا بحبها فهد : لاء يا معتز انت مش بتحبها اللى بيحب حد مش هيهون عليه و ملك هانت عليك و روحت خو*نتها انت ممكن مشدود لها مش اكتر معتز : مستغربك اوى يا فهد طريقة كلامك اتغيرت ده الحب بيعمل المستحيل زى ما بيقولوا ده فهد اللى كان اخر همه مشاعر اللى قدامه شكلك وقعت و كمل طب شوفلى حل خلى ندى تحنن قلبها عليا و تدينى فرصة فهد : انسى اكيد مش هقولها حاجة زى كده معتز : طبعا ما انت علشان ربنا كرمك و اتجوزت مش مهم بقى انا اولع يعم بقولك عايز اتجوزها و الله مش هبص بره تانى انا عارف انى حما*ر لما ضيعتها من ايديا بس يعنى هى مش عايزة تدينى اى فرص تانية فهد : انا مش عارف اقولك ايه انا هحول المح لندى من بعيد بس انت قولى اشمعنا يعنى المرادي متمسك كده انا مستغربك جدا معتز : انا حاسس انى عايزها اول مرة احس انى فى علاقة نضيفة اول مرة احس معاها بحاجات محستهاش مع حد غيرها فهد : و طالما كل ده خو*نتها ليه من الاول ما كنت مشيت عدل معتز : ما خلاص يا عم ما قولنا عرفت انى زف*ت غلطان و مش هعمل كده تانى ده انا حتى طردت ميرا و جبت واحد راجل بدلها و نبى خلى ندى تكلمها ندى دخلت و كانت جايبة الغدا لفهد معتز : استاذن انا بقى و متنساش يا فهد فهد : ما خلاص يا عم معتز ماشى ندى قعدت جنب فهد تأكله ندى : يلا يا فهد علشان تاكل فهد : لو عايزانى اكل كلى معايا ندى : ماشى يلا كل بقى و بدأت تأكله بليل ندى جت تنام على الكرسى فهد خلها تنام جنبه فى السرير فهد فضل يحض*ن فيها ندى : مالك يا فهد فيه ايه فهد : انا كنت خايف عليكى جدا انا اسف انى اخدتك معايا يا ندى ندى : انت بتتاسف على ايه انا اللى اصريت اروح معاك انا اسفة و بعدين انا اتخضيت عليك اوى يا فهودى انا بحبك اوى و باس*ته من خده فهد : وانا بعشقك يا قلب فهودك انتى مش بتدلعى عليا غير لما اكون تعبان ندى وفهد ناموا و تانى يوم الصبح الممرضة : اساعد حضرتك فى اللبس ندى بغيرة بصت لفهد فهد شد ندى لحض*نه : لاء مراتى هتساعدنى ندى انبسطت اوى من اللى عمله فهد : اموت فيكى وانتى بتغيري كده يا قلبى ندى بدات تساعده فى اللبس و روحوا البيت استوب يا ترى ايه اللى هيحصل لنرمين و كده خلاص حياة فهد و ندى هتستقر ولا نسين حد و معتز هيعرف يصالح ملك عايزة تفاعل جامد يا قمرات و شكرا لكل تفاعلكم و كلامكم الحلو عن الرواية و يا ريت كل حد يقرأ يعمل لايك و ٣ كومنتات علشان تشجعونى اكمل باقى الرواية بسرعة و مسنتية رايكم فى الكومنتات