أسيره الفهد - 5- الفصل الخامس - بقلم ليالي سامي - مكتملة | روايتك

رواية اسيرة الفهد بارت 6 بقلمى ندى احمد ميرفت : فهد فى علبة قطيفة فى اوضتى ممكن تطلع تجبها انت عارف مش بحب حد من الخدم يدخل اوضتى و انا مش فيها فهد باستعجاب من طلبها: حاضر يا ماما فهد طلع ندى كانت قاعدة جنب ميرفت ميرفت بقصد وقعت العصير على ندى ميرفت بتمثيل : اسفة يا ندى مكنش قصدى ندى : و لا يهم حضرتك يا طنط ندى طلعت تغير هدومها ميرفت و منى و نرمين تحت ميرفت : يلا يا منى نطلع الجنينة و انتى يا نرمين زى ما اتفقنا نرمين: تمام يا طنط ندى نزلت و اتصدمت من اللى شافته شافت فهد بيب*وس نرمين و فجأة فهد لمحها رم*ى نرمين على الأرض فهد بتوتر : ندى انتى فاهمة غلط هى اللى رام*ت نفسها عليا ندى بدموع : وانا المفروض اصدقك انا عارفة انكم كلكم صنف خ*اين نرمين بكدب و خبث : انت بتكدب عليها ليه انا كنت وحشاك يا فهد و انت لسه قايلى كده فهد بغضب و راح ضا*رب نرمين : اخرسى ديه بتكدب متصدقهاش والله هى اللى رم*ت نفسها عليا و كنت هز*قها جيتى انتى فهد ضر*ب نرمين تانى : ماتقولى الحقيقة يا زبا*لة ميرفت و منى دخلوا ميرفت : فيه ايه يا فهد منى : انت ازاى تض*رب بنتى كده فهد : بنتك رم*ت نفسها عليا و ندى دخلت فهمتنا غلط منى بغضب : مسمحلكش انا بنتى متربية احسن تربية فهد : بنتك ديه روحى ربي*ها احسن علشان متربتش ميرفت ض*ربت فهد بالقلم : لاء شكلك انت اللى متربتش يا فهد و انا هربيك ، ازاى تكلم اختى كده نرمين بارتباك : انت لازم تتجوزنى علشان انا حامل و لا نسيت اللى حصل من شهرين فهد بغضب و انفعال : لا فاكر و فاكر كمان انك مكنتيش بن*ت بن*وت ساعتها شوفى من غل*ط معاكى و لب*سيها فيه و كمان اللى متعرفهوش ان يوميها انا اديتك دوا منع حمل فى الويس*كي و احنا فى البيت و كمل بانتصار انا مش اهبل علشان تضحكى عليا نرمين بصدمة : انت بتقول ايه منى اخدت نرمين و مشيوا ندى كل ده واقفة مصدومة مش مصدقة كل اللى سمعته ده و اد ايه هى مصدومة فى فهد ميرفت طلعت اوضتها بغضب ندى واقفة بصمت بتبص لفهد و دموعها متحجرة فى عينيها ندى مش قادرة تتكلم و حست ان الكلام ملهوش فايدة ندى بدموع : روحنى بيت اهلى دلوقتى حالا فهد : والله يا ندى انا مظلوم والله انا مل*ستش اى ست من ساعة ما اتجوزتك ومش عايز غيرك و الله يا ندى انا عايز اتغير و ابقى شخص كويس زى ما كنتى عايزة و قولتيلى الصبح ندى طلعت الأوضة و فضلت تعيط باب الأوضة خبط ندى بصوت مبحوح : مين كانت ثريا كبيرة الخدم ثريا : تسمحيلى يا بنتى اكلمك فى حاجة مهمة ندى دخلتها الأوضة ندى : ايه الحاجة المهمة اللى عايزة تقوليهالى ثريا : اوعدينى انك مش هتجبى سيرتى فى حاجة انا جيت علشان حرام خراب البيوت و انا شايفة انك طيبة و هتعرفى تغيرى فهد ندى : انت عايزة تقولى ايه بالضبط و اوعدك مش هجيب سيرتك ثريا : انا شوفت و سمعت ميرفت وهى بتتفق على اللى حصل تحت ده مع منى و نرمين علشان ميرفت هانم مش بتحبك و مكنتش عايزاكى مرات ابنها ندى بصدمة : طب ليه انا عملتلها ايه انا كنت بتعامل معها بكل احترام و كنت بعملها زى امى ثريا : بصى يا بنتى ميرفت هانم طيبة جدا بس هى كده لما بتفهم الموضوع غلط بكرة تعرف معدنك الأصيل و تحبك و تعرف انك اكتر حد مناسب لابنها و كمان يا ندى ميرفت ام و علشان بتحب ابنها جدا بتخاف عليه و مستعدة تعمل ايه حاجة و ميرفت فكراكى وحشة و انت المفروض تثبتلها عكس كده و انا معاكى هسعدك يا بنتى ندى عيطت فى حضن ثريا : انا ليه بيحصلى كل ده ثريا : متعرفيش الخير فين يا بنتى و كملت ندى انتى لازم تبقى واعية اكتر من كده و متسبيش جوزك لأى واحدة كده و انا شايفة انك تقدرى تغيرى فهد انا نظرتى فى الناس متخيبش و كمان خليكى جر*يئة شوية مع فهد انتى مشفتيش نرمين كانت بتعمل ايه و لا لبسة ايه و لا عاملة فى نفسها ايه ثريا: انا هسيبك ترتاحي و تفكرى فهد كان قاعد مع والده تحت كان جيه من شوية من الشغل و فهد حكاله اللى حصل ممدوح : يا بنى انتو لحقتو ده انت متجوزة لسه مكملتوش اسبوع على كل المشاكل ديه فهد : يا بابا انا ما صدقت ان العلاقة بينا بدأت تتصلح و الله لعلم نرمين الادب ممدوح : هتعمل ايه فهد : هكلم اهل ابوها يشوفها اللى ماشية على حل شعرها ديه ممدوح : طب اطلع لمراتك متسبهاش لوحدها كده فهد فعلا طلع لقى ندى بتقرا قرآن بصوت هادى و فيه خشوع فهد انسحر بصوتها و قعد على السرير قدمها و بعدين هى صدقت و حط المصحف مكانه فهد : ممكن تصدقينى و نتكلم سوا ندى : انا مصدقك يا فهد من وانت تحت لانى انا كمان شوفتها هى بتت*رمى عليك بس انا افتكرت انك عاوز كده معاها فهد : والله لاء يا ندى انا بحبك❤ و مش شايف ست غيرك ندى بكسوف : فهد انا عايزة نصلى ركعتين سوا نبدأ بيهم على جديد و انت تكون إمامى فهد بحب : عيونى😍 ثوانى هاخد شاور و اتوضى و اصلى معاكى و فعلا صلوا هما الاتنين سوا فهد بحنان و مسك اديها : ندى انا عايزك جمبى دايما و انا اوعدك انى هتغير ندى : ان شاء الله يا فهد و كملت فهد انا بستاذنك اروح الجامعة من بكرة علشان ميفوتنيش اكتر من كده فهد : ماشى بس انا اللى اوصلك و اروحك ندى : تمام ندى راحت علشان تنام على الكنبة فهد : انتى بتعملى ايه ندى : هنام فهد : لا انت هتنامى على السرير ندى : وانت هتنام فين فهد : على السرير برضه ندى بتوتر : لا انا هنام على الكنبة انا بحب النوم الكنبة اصلا فهد : لاء انت هتنامى على السرير جنبى و فى حضنى كمان و متقلقيش انا مش هعمل حاجة غير برضاكى بس ده برده مش معنه انك تنامى على الكنبة ندى كنت لسه هتعترض فهد راح شايلها من على الأرض ندى شهقت و بخضة : نزلنى يا فهد لوسمحت فهد : يا بت بطلى دلع بقى و خلاص ده قرار انا اصلا ادمنت حضنك مش هقدر انام بعد كده غير و انتى فى حضنى ندى بكسوف دارت وشها فى صدر فهد فهد : بموت فيكى و انتى مكسوفة بس سيبى الكسوف ده لحاجة تانية 😉 ندى ضرب*ته على ص*دره فهد نزلها على السرير و نام جنبها رواية اسيرة الفهد بقلمى ندى احمد فى الصبح فهد صحى قبل ندى و عمال يتأمل فيها و يزيح خصلات شعرها من على وشها و وضع اصابعه على شف*ايف ندى و بعدين قرب من شفا*يفها و با* سها و بعدين وزع قبلات على باقى و وجها و حس انه هيتمدى بعد عنها و كان بين*هج اوى و بعدين قال لنفسه : لاء اصبر يا فهد لازم تطمنلك اكتر بس بصراحة انا مش قادر ديه زى القمر فى كل الحالات ندى بدأت تفوق من النوم فهد : صباح الفل و الورد على عيونك يا ست البنات ندى بنعاس و كسوف : صباح النور ، انا هقوم البس علشان اروح الجامعة فهد : تمام اجحزى و انا هوديكى فى طريقى ندى جت تقوم فهد بصلها بصدمة ندى بصتله : فى ايه يا فهد (ندى من وهى صغيرة وهى بتنام ساعات بت*قلع بنطلون البيجاما و هى نايمة ) ندى كانت فخ*ذها كله باين و كان ملف*وفين بدقة جعلت فهد ينهار و أشعلت رجو*لته و عمال يبصلها بر*غبة ندى بصت على نفسها اتصدمت و جريت على الحمام فهد ضحك على منظرها و هى بتجرى فهد جهز و ندى كمان جهزت و صلوا سوا و نزلوا علشان يفطروا فهد : صباح الخير ميرفت اتفجأت ان ندى نزله عادى مع فهد وكان محصلش حاجة امبارح : صباح النور على فين انت و هى كده على الصبح و كملت بابتسامة فشلت ان تخفيها اوعى تقول ندى زعلت و عايزة تروح بيت أهلها فهد بانتصار و مسك ايد ندى بحب : لاء يا ماما ندى مش هتسيب بيتها ابدا و ادعلنا احسن ميرفت بمصمصة شفايفها: ربنا يهدي سركم فهد لندى يلا علشان منتاخرش فهد وصل ندى الجامعة و اتفق معاها يجى امتى ندى حضرتك محاضراتها و قابلت روان روان : كنتى فين كل ده يا ندى ندى: اسكتي يا روان انا حصل معايا حاجات باختصار انا اتجوزت روان :الف مبروك يا ندى بس انت اتجوزتى فجأة كده ندى حكتلها كل حاجة روان : ان شاء الله تبقى سعيدة فى حياتك و كملت انتى عارفة مين اللى كان بيسأل عليكى ندى : مين روان : دكتور محمد كان بيسأل عليكى كل يوم ندى باستغراب : ده ليه روان : مش عارفة انا استغربت من سؤاله انا كمان بس بيقولى علشان ميفوتكيش حاجات كتيرة ندى : ممكن يلا احسن المحاضرة كده هتفوتنا روان وندى حضروا المحاضرات و فى محاضرة محمد محمد لاحظ ان ندى جت المحاضرة و كان مبسوط جدا المحاضرات خلصت و ندى لاقيت فهد مستنيها و محمد شافها وهى بتركب العربية مع فهد محمد افتكره اخوها لان ندى مش لابسة دبلة فى ايدها ندى فى العربية مع فهد ندى : لو سمحت يا فهد ممكن تيجى معايا خطوبة تقى و كنت عايزة فستان فهد : طبعا موافق و يلا علشان نشترى الفستان راحوا محل شيك و المحل ده ندى اللى اختارته بالذات ندى طلبت من فهد ميدخلش معها المحل و كمان محل كل اللى فيه بنات فهد وافق و ندى دخلت المحل فهد مع نفسه : ايه ده انا لازم ادخل علشان انقى الفستان معاها افرض جابت فستان ضيق ولا حاجة و فعلا فهد دخل المحل و قلهم ان مراته جوا و مكنش فى حد غيرهم بيشترى فى المحل و دخل المكان اللى قدام البروفا ندى خرجت تبص فى المرايا اللى بره فهد اول ما شفها اتصدم و اتسمر مكانه فهد بغضب : ......... ندى بخضة : فهد انت فاهم غلط و الله استوب يا ترى فهد شاف ايه متأخرتش كتير عايزة تفاعل جامد يا قمرات و شكرا لكل اللى تفاعلوا😍 و متنسوش تقولولى رايكم فى الكومنتات و ياريت كل حد يقرأ يعمل لايك و يعمل ٣ كومنتات علشان تشجعونى اكمل باقى الرواية بسرعة