انا شاعرك العام والقصيد عيونك1 - الفصل 51 - مكتملة | روايتك

اسم الرواية: انا شاعرك العام والقصيد عيونك1
المؤلف / الكاتب: غير مححدد
حالة الرواية: مكتملة
الفصل الحالي: الفصل 51

الفصل 51

عالم القصص والروايات 📚: ▇ـ▄▄▄💜 ▄▄▄ـ▇ " رواية انا شاعرك العام والقصيد عيونك" { الفصل الواحد والخمسون 💜  } ▇ـ▄▄ @ahgeel ▄▄ـ▇ -/ تفاعل قبل لاتقراء ♥ ' ﻧﺠﻼﺀ ﺑﺪﻣﻮﻉ : ﻣﺸﻌﻞ ﺍﺗﺮﻛﻨﻴﻲ ﺍﺑﻌﺪ ﻋﻨﻲ ، ﻣﺸﻌﻞ ﺗﻨﻬﺪ : ﻃﻴﺐ ﻟﻴﻪ ﺗﺒﻜﻴﻦ ﺗﻜﻠﻤﻲ! ﻧﺠﻼﺀ ﺻﺪﺕ ﻋﻨﻪ ﻭﻫﻲ ﺗﻤﺴﺢ ﺩﻣﻮﻋﻬﺎ ، ﻣﺸﻌﻞ ﺑﻬﺪﻭﺀ : ﻋﺸﺎﻧﻲ ﻋﺼﺒﺖ ﻋﻠﻴﻚِ؟ ﻧﺠﻼﺀ ﻣﺎ ﺭﺩﺕ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﻫﻲ ﻣﻨﺴﺪﺣﻪ ﻭﺗﻤﺴﺢ ﺩﻣﻮﻋﻬﺎ ، ﻣﺸﻌﻞ ﺻﺪ ﻭﻫﻮ ﻳﻘﻮﻡ : ﺍﻧﺎ ﺭﺍﻳﺢ ﻧﺎﻣﻲ ﺍﻧﺘﻲ ، ﻧﺠﻼﺀ ﻓﺘﺤﺖ ﻋﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭﻫﻲ ﺗﺸﻮﻓﻪ ﻃﺎﻟﻊ ﻣﻦ ﺍﻟﻐﺮﻓﻪ ﺻﺪﺕ ﺑﻘﻬﺮ ﻭﻗﺎﻣﺖ ﺟﻠﺴﺖ ﻭ ﺩﻣﻮﻋﻬﺎ ﺗﻨﺰﻝ ﺣﻄﺖ ﻳﺪﻫﺎ ﻋﻠﻰ ﺑﻄﻨﻬﺎ ﻭﻫﻲ ﺗﻔﻜﺮ ﻛﻴﻒ ﺗﺘﺤﻤﻞ ﺗﻌﻴﺶ ﻣﻌﻪ ﺍﻛﺜﺮ ﺧﺼﻮﺻًﺎ ﻟﻮ ﺟﺎﺑﺖ ﺍﻟﺒﻴﺒﻲ ، ﻗﺎﻣﺖ ﻣﺸﺖ ﻭﻫﻲ ﺗﻄﻠﻊ ﺍﻟﺸﻨﻄﻪ ﻭﺗﺤﻂ ﻛﻞ ﺍﻏﺮﺍﺿﻬﺎ ، ﺑﻬﺎﻟﻠﺤﻈﻪ ﻣﺸﻌﻞ ﻛﺎﻥ ﺩﺍﺧﻞ ﻳﺎﺧﺬ ﺟﻮﺍﻟﻪ ﻭﻗﻒ ﻭﻫﻮ ﻳﺸﻮﻓﻪ ﺍﻧﺼﺪﻡ ﻭﻧﺎﻇﺮ : ﻣﺠﻨﻮﻧﻪ ﺍﻧﺘﻲ! ﺷﻘﺎﻋﺪﻩ ﺗﺴﻮﻳﻨﻦ؟؟ ﻧﺠﻼﺀ ﺻﺪﺕ ﻋﻨﻪ ﻭﻫﻲ ﺗﺤﻂ ﻛﻞ ﺍﻏﺮﺍﺿﻬﺎ ، ﻣﺸﻌﻞ ﻣﺸﻰ ﻋﻨﺪﻫﺎ ﻭﻫﻮ ﻳﻤﺴﻜﻬﺎ ﻭﻳﺴﺤﺐ ﻣﻦ ﻳﺪﻫﺎ ﺍﻟﻤﻼﺑﺲ : ﻧﺠﻼﺀ ﺍﻛﻠﻤﻜﻚ !!! ﻧﺠﻼﺀ ﺩﻓﺘﻪ ﻭﻫﻲ ﺗﺒﻜﻲ : ﺀﺀﻻﺍﺍ ﺗﻜﻠﻤﻨﻴﻴﻲ ﺍﺗﺮﻛﻨﻴﻴﻲ ﻓﻲ ﺣﺎﻟﻴﻲ ، ﻣﺸﻌﻞ ﻗﺮﺏ ﻭﻫﻮ ﻳﻨﺎﻇﺮ ﻓﻴﻬﺎ : ﻣﺎﻧﻲ ﺗﺎﺭﻛﻚ ﻓﺎﻫﻤﻪ!! ﻭﺍﺭﺟﻌﻲ ﻣﻜﺎﻧﻚ ﺍﺟﻠﺴﻲ ﺧﻠﻴﻨﺎ ﻧﺘﻔﺎﻫﻢ ، ﻧﺠﻼﺀ ﺑﺪﻣﻮﻉ : ﺀﻣﺎ ﺍﺭﺟﻌﻌﻊ ﻟﻤﻜﺎﻧﻨﻦ ﺑﺮﻭﺡ ﻻﻫﻠﻴﻲ ﺗﻌﺒﺖ ﻣﻨﻚ ﻱ ﻣﺸﻌﻠﻞ ﻭﺗﻌﺒﺖ ﻣﻦ ﻛﻞ ﺷﻴﻴﻲ ﺗﻌﺒﺘﺖ ﻣﻦ ﻫﺎﻟﺒﻴﺘﺖ ﺍﺣﺲ ﺍﻧﻲ ﻗﺎﻋﺪﻫﻪ ﺍﺧﺘﻨﻘﻘﻖ ﻭﻣﺎﻧﺖ ﺣﺎﺱ ﻓﻴﻨﻴﻴﻲ ﻭﻛﻞ ﻣﺮﻩ ﺗﺒﻐﺎﻧﻴﻲ ﺍﻣﺸﻴﻲ ﻋﻠﻰ ﻛﻼﻣﻜﻚ ﻛﻞ ﻣﺮﻩ ﺍﺗﻨﺎﺯﻝ ﻋﺸﺎﻧﻜﻚ ﻭﻛﻞ ﻣﺮﻩ ﺗﺼﺎﺭﺥ ﻋﻠﻲ ﻛﻞ ﻣﺮﻩ ﺗﻬﺎﻭﺷﻨﻲ ﻭﺍﺳﻜﺖ ﻭﺍﺗﺤﻤﻞ! ﺑﺲ ﻟﻴﻦ ﻣﺘﻰ ﻱ ﻣﺸﻌﻞ! ﺗﺒﻐﻰ ﻳﺠﻲ ﻫﺎﻟﻄﻔﻠﻠﻞ ﻋﻠﻰ ﻫﺎﻟﺤﻴﺎﻩ ﻭﺗﻘﺪﺭ ﺗﻌﺬﺑﻨﻴﻲ ﺻﺢ!! ﻭﺍﺗﺤﻤﻞ ﻋﺸﺎﻥ ﺧﺎﻃﺮﻩ!! ﻣﺎ ﺍﺭﻭﺡ ﺍﻗﻮﻝ ﺍﻧﻚ ﺗﺘﻐﻴﺮﺭﺭ ﻻﻧﻪ ﺍﺑﻮ ﻃﺒﻴﻊ ﻣﺴﺘﺤﻴﻞ ﻳﺘﺮﻙ ﻃﺒﻌﻬﻪ ﻣﺎﻋﺎﺩ ﻋﻨﺪﻱ ﺍﻣﻞ ﺍﻧﻚ ﺗﺘﻐﻴﺮﺭ ﻣﺸﻌﻞ ﻛﺎﻥ ﺳﺎﻛﺖ ﻭﻗﻒ ﻳﻨﺎﻇﺮ ﻓﻴﻬﺎ ، ﻧﺠﻼﺀ ﻣﺴﺤﺖ ﺩﻣﻮﻋﻬﺎ ﻭﻛﻤﻠﺖ : ﺭﻳﻤﺎﺍﺍ ﺗﻄﻠﻌﻊ ﻭﺗﺮﻭﺡ ﻟﺼﺤﺒﺎﺗﻬﺎ ﻭﺗﺮﻭﺡ ﻟﻜﺎﻓﻴﻪ ﻭﺗﺮﻭﺡ ﻟﻜﻞ ﻣﻜﺎﻧﻨﻦ ﺑﺲ ﺍﺫﺍ ﺍﻧﺎ ﺭﺣﺘﺘﺖ ﻫﻨﺎ ﻓﺠﺎﻩ ﺗﺘﺬﻛﺮ ﺭﺟﻮﻟﺘﻚ ﻭ ﺗﺴﺘﺮﺟﻞ ﻋﻠﻲ!! ﺍﻣﺎ ﺍﺧﺘﻚ ﻣﺎ ﺗﻘﻮﻝ ﻟﻬﺎ ﺷﻴﻲ ! ﺍﻧﺎﺍﺍ ﺣﺘﻰ ﺍﺑﻮﻳﻲ ﻣﺎﺍ ﺗﺤﻜﻢ ﻓﻴﻨﻴﻲ ﻛﺜﺮ ﻣﺎ ﺍﻧﺖ ﺗﺘﺤﻜﻢ ﻓﻴﻨﻴﻲ، ﻣﺸﻌﻞ ﺑﺤﺪﻩ : ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻔﻀﻠﻲ ﺭﻭﺣﻲ ﺑﻴﺖ ﺍﺑﻮﻙِ ﻭﻋﻴﺸﻲ ﻫﻨﺎﻙ ﻭﻻﻋﺎﺩ ﺗﺮﺟﻌﻴﻦ ﻣﺮﻩ ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻭﺍﺫﺍ ﺗﺒﻴﻦ ﺍﻟﻄﻼﻕ ﺍﻃﻠﻘﻚ ﻣﺎﻋﻨﺪﻱ ﻣﺸﻜﻠﻪ ﻻﻧﻲ ﻣﺎ ﺍﺗﺤﻤﻞ ﻋﻘﻠﻴﺔ ﻭﺣﺪﻩ ﺯﻳﻚ ﻱ ﻧﺠﻼﺀ ﺭﻭﺣﻲ ﻭﻳﻦ ﻣﺎﺗﺒﻴﻦ ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﺍﻟﻴﻮﻡ ﺑﺲ ﻻﻋﺎﺩ ﺗﺮﺟﻌﻴﻦ ﻟﻬﺎﻟﺒﻴﺖ ﺍﺫﺍ ﻋﻨﺪﻙ ﻛﺮﺍﻣﻪ ﻭﻟﻮ ﺷﻮﻱ ، ﻭﺻﺪ ﻣﺸﻰ ﺳﺤﺐ ﺟﻮﺍﻟﻪ ﻭﻣﻔﺎﺗﻴﺤﻪ ﻭﺛﻮﺑﻪ ﻭﻃﻠﻊ ، ﻧﺠﻼﺀ ﺍﻧﺼﺪﻣﺖ ﻣﻦ ﻛﻼﻣﻪ ﻭﻫﻲ ﺗﻨﺎﻇﺮ ﻓﻴﻪ ﻟﻴﻦ ﻃﻠﻊ ﻧﺰﻟﺖ ﺩﻣﻮﻋﻬﺎ ﻭﺟﻠﺴﺖ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺴﺮﻳﺮ ﻭﻫﻲ ﺗﺒﻜﻲ ﺍﺧﺬﺕ ﺟﻮﺍﻟﻬﺎ ﺗﺘﺼﻞ ﻋﻠﻰ ﺁﻣﺎﻝ ﻟﻜﻦ ﻣﺎ ﺭﺩﺕ ﺗﻨﻬﺪﺕ ﺑﻘﻬﺮ ﺍﻧﻬﻢ ﺍﻫﻠﻬﺎ ﻣﻮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﻦ، ' ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺳﺤﺐ ﺍﻟﻮﺭﻗﻪ ﻭﻫﻮ ﻳﻘﺮﺍ ﺗﻘﺮﻳﺮ ﺍﻟﻤﺴﺘﺸﻔﻰ ﻭﺍﻟﺘﻔﺖ ﺑﺼﺪﻣﻪ ﻟﻤﺘﻌﺐ ﻭﻧﺎﻇﺮ ﻓﻴﻪ ﻭﻫﻮ ﺳﺎﻛﺖ ، ﻣﺼﻌﺐ : ﻟﻮﻭﻭ ﺟﻴﺘﺘﺖ ﻗﻠﺘﻠﻜﻚ ﻣﺘﻌﺐ ﻳﻤﺮ ﺑﻬﺎﻟﺤﺎﻟﻬﻪ ﻭﺗﺰﻭﺝ ﺯﻭﺟﺘﻪ ﻭﺍﻫﺘﻢ ﺑﻮﻟﺪﻩ ﻛﺎﻥ ﺭﻓﻀﺖ ﺻﺤﺢ!! ﻣﺘﻌﺐ ﻣﺎﻛﺎﻥ ﻧﺎﻭﻱ ﻳﺼﺪﻣﻚ ﺍﻭ ﺣﺘﻰ ﻳﺘﻬﻤﻚ ﺑﺲ ﺍﻧﺖ ﻗﺒﻞ ﺗﺘﻬﻤﻪ ﻓﻜﺮﺕ ﻭﻟﻮ ﺷﻮﻱ!! ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻏﻤﺾ ﻋﻴﻮﻧﻪ ﺑﻘﻬﺮ ﻭﺻﺪ ﻭ ﺭﺟﻊ ﻳﻨﺎﻇﺮ ﻟﻠﺘﻘﺮﻳﺮ ، ﻣﺘﻌﺐ ﻧﺰﻝ ﺭﺍﺳﻪ ﻭﻫﻤﺲ : ﺍﻟﺬﻧﺐ ﺍﻟﻲ ﺗﺘﻜﻠﻢ ﻋﻨﻪ ﻣﺎﻫﻮ ﺫﻧﺐ ﺍﻧﺎ ﻋﺸﺎﻥ ﺍﺻﻠﺢ ﻏﻠﻄﺘﻲ ﺗﺰﻭﺟﺖ ﻣﻨﻬﻪ ﺍﻧﺠﺒﺮﺕ ﺍﻃﻠﻘﻬﺎﺍﺍ ﻭﺍﺑﻮﻫﺎ ﻫﻮ ﺍﻟﻲ ﺯﻭﺟﻬﺎﺍﺍ ﻟﻨﺎﺻﺮﺭﺭ ﻭﻫﻮ ﻣﺎﺍ ﺗﺤﻤﻠﻞ ﻳﺼﺮﻑ ﻭﻳﻬﺘﻢ ﻭﻳﺮﺑﻲ ﻟـ ﻭﻧﺎﻇﺮ ﻟﻌﺴﺎﻑ ﻭﻫﻤﺲ ﺍﻟﻲ ﺗﻘﻮﻝ ﻋﻨﻪ ﺫﻧﺐ ! ﻣﺼﻌﺐ ﺑﻬﺪﻭﺀ : ﺑﺘﻘﻮﻝ ﻟﻴﻪ ﻣﺎ ﻋﻠﻤﺘﻚ ﻛﻞ ﺷﻴﻲ ﺑﺲ ﻣﺘﻌﺐ ﻣﺎﻛﺎﻥ ﻳﺴﻤﺢ ﻟﻴﻴﻲ ﻭﻟﻤﺎ ﻧﺎﺻﺮﺭ ﺟﺎﻙ ﺍﻟﻔﻨﺪﻕ ﻑ ﻣﺘﻌﺐ ﺭﺳﻠﻬﻪ ﻳﺠﻲ ﻳﻄﻠﺐ ﺍﻟﻮﻟﺪ ﻋﺸﺎﻧﻦ ﻣﺎ ﺗﺸﻜﻚ ﻭﺍﻟﻲ ﺧﺮﺏ ﺍﻟﻘﻀﻴﻪ ﻣﺘﻌﺐ، ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻛﺎﻥ ﺳﺎﻛﺖ ﻭﻳﻨﺎﻇﺮ ﻓﻴﻬﻢ ﻭﻳﺘﻨﻔﺲ ﺑﻘﻬﺮ ، ﻣﺘﻌﺐ : ﺗﻄﻠﻘﻬﺎ ﺍﻭ ﺗﺨﻠﻴﻬﺎ ﻣﺎﻋﺎﺩ ﻳﻔﺮﻕ ﻣﻌﻴﻴﻲ ﺑﺲ ﺗﺬﻛﺮﺭﺭ ﺍﻧﺖ ﻟﻚ ﻳﺪﺩﺩ ﻟﻠﺤﺎﻟﻪ ﺍﻟﻲ ﻭﺻﻠﺘﻬﺎﺍﺍ ﻫﻴﻴﻴﻲ ﻱ ﺳﻠﻄﺎﻥ ، ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺍﻧﺼﺪﻡ ﻭ ﺭﻣﻰ ﺍﻻﻭﺭﺍﻕ ﺑﻘﻮﻩ ﻭﺑﺼﺮﺍﺥ : ﻣﺎﻟﻴﻴﻴﻲ ﺫﻧﺒﺒﺐ ﺍﻧﺎﺍﺍ ﻣﺎﻟﻴﻲ ﺫﻧﺒﺐ ﻭﻻﺍﺍﺍ ﻛﻨﺘﺘﺖ ﻋﺎﺭﻓﻔﻒ ﺷﻴﻴﻲ ﻭﻻﺍ ﺩﺭﻳﺘﺖ ﻧﻴﺘﻚ ﻭﺳﺨﺦ ﻭﻫﺬﺍﺍ ﻣﻮﺗﻚ ﻗﺮﺑﺒﺒﺐ ﻭﺑﺎﻗﻴﻴﻲ ﻣﺴﺘﻤﺮﺭﺭ ﻋﻠﻰ ﺍﻓﻌﺎﻟﻜﻚ!!! ﻣﺘﻌﺐ ﻧﺎﻇﺮ ﻓﻴﻪ : ﻣﺎﻧﻲ ﺧﺎﻳﻒ ﻣﻦ ﺍﻟﻤﻮﺕ ﻣﺎﻧﻲ ﺧﺎﻳﻒ ﻣﻦ ﺷﻲ ﺍﺑﻲ ﺍﺗﻌﺬﺑﺒﺐ ﻭﻫﺬﺍﺍ ﺍﻧﺎ ﻗﺎﻋﺪﺩﺩ ﺍﺗﻌﺬﺑﺒﺐ ﻛﻠﻞ ﻟﺤﻈﻬﻪ ﺍﻣﻮﺗﺖ ﻓﻴﻪ ﻣﻦ ﺍﻻﻟﻤﻤﻢ ﺟﻴﺘﺘﺖ ﺍﺗﺨﻠﺼﺼﺺ ﻣﻦ ﺍﻟﺬﻧﺐ ﺍﻟﻲ ﺍﺭﺗﻜﺒﺘﻪ ﺑﺴﺒﺒﻜﻜﻚ ﻱ ﺳﻠﻄﺎﻧﻨﻦ ﺑﺴﺒﺒﻜﻚ ﻫﺎﻟﻄﻔﻠﻠﻞ.ﺻﺪ ﻭﻫﻮ ﻳﺘﺘﻔﺲ، ﻣﺼﻌﺐ ﻧﺎﻇﺮ ﻟﺴﻠﻄﺎﻥ ﺍﻟﻲ ﻛﺎﻥ ﻣﺼﺪﻭﻡ ﻭﻻ ﻗﺎﺩﺭ ﻳﻨﻄﻖ ﺑﺤﺮﻑ، ﻋﺴﺎﻑ ﻃﻮﻝ ﺍﻟﻮﻗﺖ ﻛﺎﻥ ﻳﺒﻜﻲ ﻋﻨﺪ ﺭﺟﻮﻝ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻭ ﻭﺟﻬﻪ ﺍﺣﻤﺮ ﻣﺴﻚ ﺛﻮﺑﻪ ﻭﻫﻮ ﻳﻀﺮﺑﻪ ﺑﻴﺪﻩ ﻋﻠﻰ ﺭﺟﻠﻪ ﻭﻳﺮﻓﻊ ﻳﺪﻳﻨﻪ ﻟﻪ ، ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻛﺎﻥ ﻣﺘﺠﺎﻫﻞ ﻭﻧﺎﻇﺮ ﻟﻤﺘﻌﺐ : ﻣﺎﺭﺍﺡ ﺍﺳﺎﻣﺤﻚ ﻱ ﻣﺘﻌﺐ ﻭﻋﺰﺓ ﺍﻟﻠﻪ ﻱ ﻣﺘﻌﺐ ﻟﻮ ﺗﻄﻴﺢ ﺑﺎﻟﻤﺴﺘﺸﻔﻰ ﻣﻦ ﻗﻮﺓ ﻭﺟﻌﻚ ﻣﺎﺭﺍﺡ ﺍﻗﺮﺏ ﻣﻨﻚ ﺍﻟﻠﻴﻠﻪ ﺍﻟﻲ ﻳﺪﻓﻨﻮﻧﻜﻚ ﻓﻴﻬﻬﻪ ﺭﺍﺡ ﺍﺭﻗﺺ ﻣﺎﺭﺍﺡ ﺍﺣﺰﻧﻦ ﻻﻧﻚ ﻣﺎﻧﺖ ﺣﺎﺳﺲ ﺑﺎﻟﻮﺟﻊ ﻭﺍﻟﻐﺪﺭﻩ ﺍﻟﻲ ﺣﺴﻴﺘﻪ ﻣﻨﻚ ﻳﺨﻴﻴﻲ ﺍﻧﺘﺖ ﺍﻳﻴﺸﺸﺶ ﻱ ﻣﺘﻌﺐ!!! ﻟﻴﻬﻪ ﺗﺴﻮﻱ ﻓﻴﻨﻴﻴﻲ ﻛﺬﺍﺍﺍ !!! ﻣﺘﻌﺐ : ﻣﺎﻧﻲ ﻣﻄﻮﻝ ﺻﺪﻗﻨﻲ ﻱ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺭﺍﺡ ﺗﺮﻗﺺ ﻋﻠﻰ ﺟﻨﺎﺯﺗﻴﻲ ﻣﺎﻧﻲ ﻣﻄﻮﻟﻠﻞ ﺑﺲ ﻫﺎﻟﻄﻔﻞ ﺑﺮﻗﺒﺘﻚ ﻟﻴﻦ ﻳﻮﻡ ﺍﻟﻘﻴﺎﻣﻪ ﺑﺴﺒﺒﻚ ﻫﻮ ﻫﻨﺎﺍﺍ ﻭﺑﺴﺒﺒﻚ .. ﻣﺎﻛﻤﻞ ﻛﻼﻣﻪ ﺍﻻ ﻭﺳﻠﻄﺎﻥ ﻣﺴﻜﻪ ﻣﻦ ﻳﺎﻗﺘﻪ ﻭﻫﻮ ﻳﺼﺎﺭﺥ : ﻻﺍﺍﺍﺍﺍ ﺗﺤﻄﻄﻬﻪ ﺑﺮﻗﺒﺘﻴﻴﻴﻴﻴﻲ ﻣﺎﻟﻴﻲ ﺫﻧﺒﺒﺐ!!! ' ﺻﻘﺮ ﻭﻣﻼﺫ ﻛﺎﻧﻮﺍ ﺑﺎﻟﻄﻴﺎﺭﻩ ﻣﺘﻮﺟﻬﻴﻦ ﻟﻠﺴﻌﻮﺩﻳﺔ ، ﻣﻼﺫ ﻛﺎﻧﺖ ﺗﻨﺎﻇﺮ ﻣﻦ ﺍﻟﺸﺒﺎﻙ ﺍﺑﺘﺴﻤﺖ ﻭﻫﻲ ﺗﻠﺘﻔﺖ ﻟﺼﻘﺮ ﺍﻟﻲ ﺟﻨﺒﻪ ﻭﺣﻄﺖ ﺭﺍﺳﻬﺎ ﻋﻠﻰ ﻛﺘﻔﻪ ، ﺻﻘﺮ ﺑﻀﺤﻜﻪ : ﺍﻗﻮﻝ ﻣﺎﻓﻲ ﻧﻮﻡ ﺧﻠﻴﻚِ ﺻﺎﺣﻴﻪ ، ﻣﻼﺫ ﺭﻓﻌﺖ ﺭﺍﺳﻬﺎ ﻭ ﺍﺷﺮﺕ ﻟﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻟﻴﻪ؟ ﺻﻘﺮ : ﻣﺎ ﻳﻄﺎﻭﻋﻨﻲ ﻗﻠﺒﻲ ﺍﺷﻮﻓﻚ ﻧﺎﻳﻤﻪ ﻭﺍﺻﺤﻴﻚِ، ﻣﻼﺫ ﺿﺤﻜﺖ ﻣﻦ ﻛﻼﻣﻪ ﻭﻫﻲ ﺗﻄﺎﻟﻊ ﻓﻴﻪ ، ' ﻧﺠﻼﺀ ﻛﺎﻧﺖ ﺟﺎﻟﺴﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺴﺮﻳﺮ ﻭﺟﻮﺍﻟﻬﺎ ﺑﻴﺪﻫﺎ ﻭﻣﻘﻬﻮﺭﻩ ﻣﻦ ﺗﺼﺮﻓﺎﺕ ﻣﺸﻌﻞ ﻭ ﺍﺧﺮ ﻛﻼﻣﻪ ﺍﻟﻲ ﻗﺎﻟﻪ ﻟﻬﺎ ﺗﻨﻬﺪﺕ ﺑﻀﻴﻖ ﻭﻫﻲ ﺗﻨﺘﻈﺮ ﺁﻣﺎﻝ ﺗﺮﺩ ، ﺑﻬﺎﻟﻠﺤﻈﻪ ﺩﺧﻞ ﻣﺸﻌﻞ ﻭﻧﺎﻇﺮ ﻓﻴﻬﺎ ﻭﻫﻤﺲ ﻭﻫﻮ ﻳﻨﺎﻇﺮ : ﻟﻠﺤﻴﻦ ﺟﺎﻟﺴﻪ؟ ﻗﻮﻣﻲ ﺭﻭﺣﻲ ﻻﺑﻮﻙِ ﻟﻴﻪ ﺟﺎﻟﺴﻪ؟؟ ﻧﺠﻼﺀ ﺍﻟﺘﻔﺘﺖ ﻟﻪ : ﺻﺪﻗﻨﻲ ﺑﺮﻭﺡ ﻭﻣﺎﻋﺎﺩ ﺍﺭﺟﻊ ﻭﺍﻓﺘﻚ ﻣﻨﻚ ، ﻣﺸﻌﻞ : ﺗﻤﺎﻡ ﺑﻨﺸﻮﻑ ﻫﺬﺍ ﻭﺟﻬﻲ ﺍﺫﺍ ﻣﺎ ﺭﺟﻌﺘﻲ ﺑﻨﻔﺴﻜﻚ ، ﻧﺠﻼﺀ ﺑﺴﺨﺮﻳﻪ : ﺍﺭﺟﻊ ﺑﻨﻔﺴﻲ!! ﺣﺘﻰ ﺍﻟﺤﻤﺎﺭ ﻟﻮ ﻋﺎﺵ ﻣﻌﻚ ﻭﺗﺮﻛﺘﻪ ﻣﺎ ﺑﻴﺮﺟﻊ ﻟﻚ ﻭﺗﺘﻮﻗﻊ ﻣﻨﻲ ﺍﻧﺎ ﺍﺭﺟﻊ ﻟﻚ؟ ﻣﺸﻌﻞ : ﺍﻟﺤﻤﺎﺭ ﺣﻤﺎﺭ ﻻ ﻳﻜﻮﻥ ﺍﻧﺘﻲ ﺣﻤﺎﺭﻩ ! ﻭﺑﻌﺪﻳﻦ ﻭﺵ ﻣﻔﻜﺮﻩ ﺍﻧﺘﻲ ﺍﻫﻠﻚ ﻟﻮ ﻋﺮﻓﻮﺍ ﺑﺨﺒﺮ ﺣﻤﻠﻚ ﺍﺑﻮﻙِ ﺭﺍﺡ ﻳﺮﺿﻰ ﺍﻃﻠﻘﻚ!! ﺍﻧﺘﻬﺖ ﺫﻳﻚ ﺍﻻﻳﺎﻡ ﻱ ﻧﺠﻼﺀ ﺗﻬﺎﻳﻄﻴﻦ ﻓﻴﻪ ﻭﺗﻤﺸﻴﻦ ﻋﻠﻲ ﻛﻼﻣﻚ! ﺍﻟﺤﻴﻦ ﺍﻟﻲ ﺑﺒﻄﻨﻚ ﻃﻔﻠﻴﻴﻲ ﻭﻗﺒﻞ ﺗﻔﻜﺮﻳﻦ ﺑﻨﻔﺴﻚ ﻓﻜﺮﻱ ﻓﻴﻪ ، ﺍﻧﺘﻲ ﻭﺵ ﺗﺤﺴﺒﻴﻦ ﺍﻧﻪ ﻛﻼﻣﻲ ﺍﻟﻲ ﻗﺒﻞ ﺷﻮﻱ ﻛﻨﺖ ﺻﺎﺩﻕ ﻓﻴﻪ؟ ﻻ ﻃﺒﻌًﺎ ﺑﺲ ﺍﺷﻮﻑ ﻭﻳﻦ ﺑﺘﺮﻭﺣﻴﻦ ﻻﻧﻲ ﺩﺍﺭﻱ ﺍﺑﻮﻙِ ﻳﺮﺟﻊ ﻳﺮﻣﻴﻚِ ﻋﻨﺪﻱ ﻭﺍﺫﺍ ﻻ ﻑ ﺑﺎﺧﺬ ﻭﻟﺪﻱ ﻣﻨﻚ ﻭﺍﻟﻄﻼﻕ ﺑﺎﻃﻞ ﻟﻴﻦ ﺗﻮﻟﺪﻳﻦ، ﻧﺠﻼﺀ ﺍﻧﺼﺪﻣﺖ ﻣﻦ ﻛﻼﻣﻪ ﻭﻫﻤﺴﺖ : ﺗﺴﺘﻐﻞ ﻃﻔﻠﻚ ﺍﻟﻲ ﺑﺎﻗﻲ ﻣﺎ ﺟﺎﺀ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺪﻧﻴﺎ!! ﻭ ﺯﻳﻦ ﻋﺮﻓﺖ ﺣﻘﻴﻘﺘﻚ ﻭﻗﺴﻢ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻫﺎﻟﻄﻔﻞ ﻣﺎﺭﺍﺡ ﻳﺠﻲ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺪﻧﻴﺎﺍﺍ ﻭﻳﺎ ﺍﻧﺎ ﻭ ﻳﺎ ﻫﻮ ، ﻣﺸﻌﻞ ﻓﺰ ﻭﻧﺎﻇﺮ ﻓﻴﻬﺎ ﺑﺼﺪﻣﻪ : ﺷﻘﺼﺪﻙ!! ﻧﺠﻼﺀ ﺑﺤﺪﻫﺎ : ﺯﻱ ﻣﺎ ﺳﻤﻌﺘﺘﺖ ﻭﻫﺎﻟﻄﻔﻠﻞ ﺑﻨﻔﺴﻲ ﺍﺭﻭﺡ ﺍﻟﻤﺴﺘﺸﻔﻰ ﻭ .. ﻗﺎﻃﻌﻪ ﻣﺸﻌﻞ ﺍﻟﻲ ﻣﺸﻰ ﻋﻨﺪﻫﺎ ﺑﺼﺪﻣﻪ ﻭﻗﺮﺏ ﻣﺴﻚ ﻳﺪﻫﺎ ﺑﻘﻮﻩ : ﺗﻬﺪﺩﻳﻨﻨﻦ ﺍﻧﻚ ﺗﻘﺘﻠﻴﻦ ﻃﻔﻠﻴﻴﻲ !!! ﻧﺠﻼﺀ ﺣﺎﻭﻟﺖ ﺗﺴﺤﺐ ﻳﺪﻫﺎ ﻭﻫﻤﺴﺖ : ﺭﺍﺣﺢ ﺍﺳﻮﻳﻬﻪ ،، ﻣﺸﻌﻞ ﻋﻘﺪ ﺣﻮﺍﺟﺒﻪ ﻭ ﺩﻓﻬﺎ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺴﺮﻳﺮ : ﺑﺸﻮﻑ ﻛﻴﻒ ﺗﻄﻠﻌﻴﻦ ﻗﺴﻢ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺍﺫﺍ ﺍﺧﻄﻴﺘﻲ ﺧﻄﻮﻩ ﻣﻦ ﻫﺎﻟﻐﺮﻓﻪ ﺭﺍﺡ ﺍﺩﻓﻨﻜﻜﻚ ، ﻧﺠﻼﺀ ﺑﺒﻜﺎﺀ : ﺀﺍﺩﻓﻨﻴﻲ ﺍﺫﺑﺤﻨﻴﻴﻲ ﺧﻠﺼﻨﻴﻴﻲ ﻣﻨﻚ ﻭ ﺭﻳﺤﻨﻴﻴﻲ ، ﻣﺸﻌﻞ : ﺧﻠﻴﻴﻲ ﻳﺠﻴﻲ ﺍﻟﻄﻔﻞ ﻋﻠﻰ ﺧﻴﺮ ﻭ ﺍﺩﻓﻨﻜﻚ ، ' ﻋﻤﺮ ﻧﺎﻇﺮ ﻟﻤﺎﺭﻟﻴﻦ : ﻃﻠﻌﻴﻲ ﺍﻟﻠﻮﺣﻪ ﺑﺴﺮﻋﻪ ﺍﺧﻠﺼﻴﻲ ، ﻣﺎﺭﻟﻴﻦ ﺑﻘﻬﺮ : ﻟﻴﻬﻪ ﺍﻧﺘﺎﺍﺍ ﻓﻲ ﺍﻭﺭﺳﻢ ﺍﻟﺤﻴﻨﻨﻦ ﺍﻧﺘﺎ ﻛﻼﻡ ﺍﻭﻝ ﻣﺎﻓﻲ ﺭﺳﻢ ﻭﺧﻼﺹ ﻓﻲ ﺍﻋﺘﺰﻝ ﺭﺳﻢ ﺷﻔﻲ ﺍﻟﺤﻴﻦ ﺭﺟﻊ ﺭﺳﻢ ، ﻋﻤﺮ : ﻱ ﻛﺜﺮ ﻛﻼﻣﻚ ﻣﺎﻟﻮﻡ ﺯﻭﺟﻚ ﻟﻤﺎ ﻳﻔﻜﺮ ﻳﻄﻠﻘﻚ ﺍﺧﻠﺼﻲ ، ﻣﺎﺭﻟﻴﻦ ﺍﻟﺘﻔﺘﺖ ﻟﻪ ﺑﺼﺪﻣﻪ : ﺯﻭﺝ ﺍﻧﺎ ﻃﻠﻖ ﺍﻧﺎ؟ ﻋﻤﺮ : ﻱ ﺑﻨﺖ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺍﺧﻠﺼﻴﻲ ﻓﻜﻴﻨﻲ ﻣﻨﻚ ﻭﻣﻦ ﺯﻭﺟﻚ ، ﻣﺎﺭﻟﻴﻦ ﻧﺎﻇﺮﺗﻪ ﺑﻘﻬﺮ ﻭﺩﺧﻠﺖ ﺍﻟﻤﺨﺰﻥ ﺗﻄﻠﻊ ﺍﻟﻠﻮﺣﻪ ، ﻋﻤﺮ ﻣﺎﻛﺎﻥ ﺻﻐﻴﺮ ﻭﻫﻮ ﻳﺤﺐ ﺍﻟﺮﺳﻢ ﻭ ﻳﺒﺪﻉ ﻭﺍﻧﺘﺸﺮ ﻟﻪ ﺭﺳﻢ ﻛﺜﻴﺮﺭ ﻟﻜﻦ ﺍﻋﺘﺰﻝ ﺍﻟﺮﺳﻢ ، ﻭﻫﺎﻟﻤﺮﻩ ﻗﺮﺭ ﻳﺮﺟﻊ ﻳﺮﺳﻢ ، ﻣﺎﺭﻟﻴﻦ ﻃﻠﻌﺖ ﻭﺣﻄﺖ ﺍﻟﻠﻮﺣﻪ ﻭ ﺍﻏﺮﺍﺽ ﺍﻟﺮﺳﻢ ، ﻋﻤﺮ ﻧﺎﻇﺮ ﻭﺍﺑﺘﺴﻢ ﻭﻫﻮ ﻳﺘﺬﻛﺮ ﻣﻼﻣﺢ ﻏﻼ ، ' ﺍﻣﺎﻝ ﻓﺘﺤﺖ ﻋﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭﻧﺎﻇﺮﺕ ﻟﻠﻮﻗﺖ ﻛﺎﻥ ٤ ﺍﻟﻔﺠﺮ ﻭﻓﺰﺕ : ﻳﻤﻪ ﺧﻠﺺ ﺍﻟﺼﻼﺓ ﻭﻟﻠﺤﻴﻦ ﺍﻧﺎ ﻧﺎﻳﻤﻪ! ﻗﺎﻣﺖ ﺑﺴﺮﻋﻪ ﻭﻣﺸﺖ ﻓﺘﺤﺖ ﺍﻟﺒﺎﺏ ﻭﻫﻲ ﺗﺸﻮﻑ ﺍﻣﻬﺎ ﻭ ﺍﻡ ﺻﻘﺮ ﺑﺎﻟﻤﻄﺒﺦ ﻳﺠﻬﺰﻭﻥ ﺍﻟﻔﻄﻮﺭ ﻭﺍﻟﻘﻬﻮﺓ ﻭﺍﻟﺸﺎﻫﻲ، ﺍﺑﺘﺴﻤﺖ ﻭﻣﺸﺖ ﻟﻠﺤﻤﺎﻡ " ﻳﻜﺮﻡ ﺍﻟﻘﺎﺭﻯﺀ " ' ﺍﻟﺠﺪ ﺳُﻠﻴﻤﺎﻥ ﻭﻳﻮﺳﻒ ﻭﻓﻬﺪ ﻭﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﻛﺎﻧﻮﺍ ﺭﺍﺟﻌﻴﻦ ﻣﻦ ﺍﻟﻤﺴﺠﺪ ﻭﺩﺧﻠﻮﺍ ﺍﻟﻔﻨﺪﻕ ، ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺍﺧﺬ ﺟﻮﺍﻟﻪ ﻭﻫﻮ ﻳﺮﺳﻞ ﻻﻣﺎﻝ ' ﺟﻬﺰﻱ ﺍﻟﺸﺎﻫﻲ ﺿﺒﻄﻴﻪ ﺯﻱ ﺍﻣﺲ ﺍﺷﺘﻬﻴﺘﻪ ' ﻭﻃﻠﻌﻮﺍ ﻣﻦ ﺍﻟﻤﺼﻌﺪ ﻭﺗﻮﺟﻬﻮ ﻟﻠﺠﻨﺎﺡ ، ﻭﻓﻬﺪ ﻣﺸﻰ ﻳﻜﻠﻢ ﺯﻭﺟﺘﻪ ﺍﺫﺍ ﺟﻬﺰﻭ ﺍﻟﻔﻄﻮﺭ ﻭﻻ ﺑﺎﻗﻲ ، ' ﻣﺘﻌﺐ ﺻﺪ ﻭﻫﻮ ﻳﻜﺢ ﻭﺍﻟﺪﻡ ﺍﻟﻲ ﻃﻠﻊ ﻣﻦ ﻓﻤﻪ ، ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻛﺎﻥ ﻭﺍﻗﻒ ﺟﻨﺒﻪ ﻭﺍﻧﺼﺪﻡ ﻭﻫﻮ ﻳﻄﺎﻟﻊ ﻓﻴﻪ ، ﻣﺘﻌﺐ ﺍﻟﺘﻔﺖ ﻭﻫﻮ ﻳﻄﻠﺐ ﻣﻨﺪﻳﻞ ﻣﻦ ﻣﺼﻌﺐ ، ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺑﻬﺪﻭﺀ : ﻃﻠﻘﺘﻬﺎ ﺍﻧﺎ ﻭﻛﻞ ﺍﻟﻲ ﻋﻠﻲ ﺍﻛﺴﺐ ﻫﺎﻟﻘﻀﻴﻪ ﻭﻣﺎﻋﺎﺩ ﻟﻲ ﻋﻼﻗﻪ ﻻ ﺑﻮﻟﺪﻙ ﻭﻻ ﻓﻴﻬﺎ ﻭﺻﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﻳﺪﺧﻞ ﺍﻟﺒﻴﺖ ، ﻣﺼﻌﺐ ﻣﺸﻰ ﻣﺪ ﺍﻟﻤﻨﺪﻳﻞ ﻟﻤﺘﻌﺐ ﻭﻫﻤﺲ : ﻛﻴﻒ ﻋﺮﻑ؟ ﻣﺘﻌﺐ : ﻛﻨﺖ ﻋﺎﺭﻑ ﻋﺎﺭﻑ ﻣﺎﺭﺍﺡ ﺗﺴﻜﺖ ﻭﺗﻌﻠﻤﻪ ، ﻣﺼﻌﺐ ﻧﺎﻇﺮ ﻓﻴﻪ : ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻣﻮ ﻏﻠﻄﺎﻥ ﺑﺸﻲﺀ ﻭﻣﻌﻪ ﺣﻖ ﺑﺲ ﺍﻧﺎ ﺍﻭﻗﻒ ﺿﺪﻩ ﺑﺴﺒﺒﻚ ﻱ ﻣﺘﻌﺐ ﻭﺳﻠﻄﺎﻥ ﻃﻠﻘﻬﺎ ﻭﻣﺴﺘﺤﻴﻞ ﻳﺮﺟﻌﻬﺎ ﻭﺍﻋﺮﻑ ﻫﻲ ﻣﺎﻟﻬﺎ ﺍﺣﺪ ﻭﻻ ﺗﻘﺪﺭ ﺗﺮﺟﻊ ﻻﺑﻮﻫﺎ ﺍﻟﻲ ﺑﻌﻨﻔﻬﺎ ﻭﻭﻟﺪﻙ ﻳﺘﺎﺫﻯ ﺑﺴﺒﺐ ﺍﺑﻮﻫﺎ ﺑﺲ ﻣﺎﻓﻲ ﺣﻞ ﻏﻴﺮ ﺗﺴﻔﺮﻫﺎ ﺗﻌﻴﺶ ﻓﻲ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ ﻭﺗﻜﻤﻞ ﺣﻴﺎﺗﻬﺎ ، ﻣﺘﻌﺐ ﺍﻟﺘﻔﺖ ﻟﻪ ﺑﺼﺪﻣﻪ : ﻛﻴﻒ ﺗﻘﻮﻝ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻣﺎﻟﻪ ﺫﻧﺐ! ﻣﺼﻌﺐ ﺑﻬﺪﻭﺀ : ﺍﻧﺎ ﻣﻊ ﺍﻟﺤﻖ ﻱ ﻣﺘﻌﺐ ﺻﺤﻴﺢ ﻭﻗﻔﺖ ﻣﻌﻚ ﺿﺪ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺑﺲ ﺍﻟﺤﻘﻴﻘﻪ ﻣﺎ ﺗﻨﻜﺮﻩ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻣﺎ ﻃﻠﺐ ﻣﻨﻚ ﺗﺎﺧﺬﻫﺎ ﺫﻳﻚ ﺍﻟﻠﻴﻠﻪ ﺍﻧﺖ ﺑﻨﻔﺴﻚ ﺍﺧﺬﺗﻬﺎ ﻭﻏﻠﻄﺖ ﻏﻠﻄﺘﻚ ، ﺍﻟﺤﻴﻦ ﻳﻮﻡ ﻣﺮﺿﺖ ﺣﻄﻴﺖ ﺍﻟﻠﻮﻡ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﻧﺎﻭﻱ ﺗﺤﻂ ﻫﺎﻟﻄﻔﻞ ﺑﺮﻗﺒﺘﻪ ﻭﺗﻤﺸﻲ! ﻭ ﺯﻱ ﻣﺎ ﺍﻧﺖ ﺷﺎﻳﻒ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻣﺎ ﺗﻘﺒﻠﻪ ﻭﻻ ﻳﻘﺒﻞ، ﻣﺘﻌﺐ ﺑﺤﺪﻩ : ﺍﻧﺎ ﻣﺎ ﺍﺣﻂ ﺷﻲ ﺑﺮﻗﺒﺘﻪ ﺑﺴﺒﺒﻪ ﺍﻧﺎ ﺫﻳﻚ ﺍﻟﻠﻴﻠﻪ ﻃﻠﻌﺖ ﻭﻟﺤﻘﺘﻪ ﻭﺷﻔﺘﻬﺎ ﻫﻨﺎﻙ ﻭﻣﺎﻗﺪﺭﺕ ﺍﻣﺴﻚ ﻧﻔﺴﻲ ﻭﺡ.. ﺳﻜﺘﻮﺍ ﻭﻫﻢ ﻳﺴﻤﻌﻮﻥ ﺻﺮﺍﺥ ﺳﻠﻄﺎﻥ : ﺍﺗﺼﻠﻮﺍﺍﺍ ﻋﻠﻰ ﺍﺳﻌﺎﻑ، ﻣﺼﻌﺐ ﺍﻧﺼﺪﻡ ﻭﻣﺸﻰ ﻟﻪ : ﺷﺺ.. ﻗﺎﻃﻌﻪ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺍﻟﻲ ﺻﺎﺭﺥ : ﺍﺗﺼﻠﻠﻞ ﺑﺴﺮﻋﻬﻪ ، ﻛﺎﻥ ﻧﺎﺳﻲ ﺟﻮﺍﻟﻪ ﺑﺎﻟﺴﻴﺎﺭﻩ ، ﻣﺘﻌﺐ ﺍﻧﺼﺪﻡ ﻭﻫﻮ ﻳﻨﺎﻇﺮ ﻟﺴﻠﻄﺎﻥ ﺍﻟﻲ ﻋﻠﻰ ﺛﻮﺑﻪ ﺩﻡ ، ﺗﺠﻤﺪ ﺑﻤﻜﺎﻧﻪ ﻣﺠﺮﺩ ﻣﺎ ﻓﻜﺮ ﺍﻧﻬﺎ ﺳُﻼﻑ ﻣﻤﻜﻦ ﺳﻮﺕ ﺷﻲ ﺑﻨﻔﺴﻬﺎ ، ' ﻣﺸﻌﻞ ﻣﺸﻰ ﻭﻫﻮ ﻳﻨﺴﺪﺡ ، ﻧﺠﻼﺀ ﻣﺴﺤﺖ ﺩﻣﻮﻋﻬﺎ ﺑﻘﻬﺮ ﻭﻣﺸﺖ ﺳﺤﺒﺖ ﺍﻟﻤﺨﺪﻩ ﻭﺣﻄﺘﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻻﺭﺽ ، ﻣﺸﻌﻞ ﺍﻟﺘﻔﺖ ﻭﻧﺎﻇﺮ ﻭﺳﻜﺖ ﻭﻫﻮ ﻛﻞ ﻋﻘﻠﻪ ﺑـ ﺭﻳﻤﺎ ﻭﺑﺎﻟﺸﺨﺺ ﺍﻟﻲ ﺧﻄﺒﻬﺎ ﻏﻤﺾ ﻋﻴﻮﻧﻪ ﻭﻫﻮ ﻣﺎ ﻭﺩﻩ ﻳﻔﻜﺮ ﺍﻛﺜﺮ ﻭﻳﺼﺎﺭﺡ ﺍﻣﻪ، ﺍﺧﺬ ﺟﻮﺍﻟﻪ ﻭﻫﻮ ﻳﺸﻮﻑ ﺳﻌﻮﺩ ﻳﺘﺼﻞ ﻗﻔﻞ ﺍﻟﺨﻂ ﻭﺍﻧﺴﺪﺡ ﻳﻨﺎﻡ، ﻧﺠﻼﺀ ﻛﺎﻧﺖ ﻧﺎﻳﻤﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻻﺭﺽ ﻭﺗﻨﺎﻇﺮ ﺑﺎﻟﺴﻘﻒ ﺑﻬﺪﻭﺀ ﻭﺗﺘﺬﻛﺮ ﺍﻫﻠﻬﺎ ﻧﺰﻟﺖ ﺩﻣﻮﻋﻬﺎ ﻭﻛﺘﻤﺖ ﺍﻟﻐﺼﻪ ﻭﻏﻤﻀﺖ ﻋﻴﻮﻧﻬﺎ ﺗﺤﺎﻭﻝ ﺗﻨﺎﻡ ، ' ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ : ﺷﺎﻻﺧﺒﺎﺭ ﺍﺷﻮﻓﻚ ﻣﺎﻋﺎﺩ ﺍﺗﺼﻠﺖ؟ ﻋﻤﺮ ﺑﻀﺤﻜﻪ : ﺍﻱ ﺧﻼﺹ ﻧﺴﻴﺘﻚ ﻣﻦ ﻛﺜﺮ ﻣﺎ ﺗﻬﺞ ﻣﻦ ﺍﻟﺒﻴﺖ ، ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ : ﻫﺬﺍ ﻧﻬﺎﻳﺔ ﺍﻟﺤﻔﻴﺪ ﺍﻻﻭﻝ ﻭﺍﻻﺑﻦ ﺍﻟﻜﺒﻴﺮ ﻳﺨﻠﻮﻧﻪ ﻳﻬﺞ ﻣﻌﺎﻫﻢ ﺑﻜﻞ ﻣﻜﺎﻥ ﻭﻳﻨﻜﺮﻑ ، ﻋﻤﺮ : ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺍﻟﻰ ﺍﻻﻥ ﻣﻘﺘﻨﻊ ﺻﻘﺮ ﺍﻻﻛﺒﺮ ﻣﻌﻠﻴﺶ ، ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻀﺤﻜﻪ : ﻳﻼ ﺯﻳﻦ ﻋﺎﺩ ﺍﻧﺒﺴﻄﺖ ﻭﺍﻟﻠﻪ ، ﻋﻤﺮ : ﻳﺨﻲ ﺍﻧﺖ ﻏﺼﺐ ﺗﺼﻐﺮ ﻧﻔﺴﻚ ، ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ : ﺍﻗﻮﻝ ﻭﻳﻨﻪ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻣﺎ ﺭﺩ ﻋﻠﻲ ، ﻋﻤﺮ ﺑﻬﺪﻭﺀ : ﻣﺪﺭﻱ ﺍﻳﺶ ﺍﻗﻮﻟﻚ ﺑﺲ ﻣﻦ ﻭﻗﺖ ﻣﺎ ﺭﺣﺘﻮﺍ ﻭﻗﺘﻪ ﻃﻠﻊ ﻭﻣﺎﻋﺎﺩ ﺭﺟﻊ ﺍﻟﺒﻴﺖ ﻟﻠﺤﻴﻦ ﻭﻻ ﺣﺘﻰ ﺟﺎﺀ ﻳﻨﺎﻡ ﻣﺪﺭﻱ ﻭﻳﻨﻪ، ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﺼﺪﻣﻪ : ﺗﺴﺘﻬﺒﻞ ﺍﻧﺖ! ﺭﻭﺡ ﺗﺎﻛﺪ ﻣﻦ ﻣﺎﺭﻟﻴﻦ ﻳﻤﻜﻦ ﺟﺎﺀ ﻭﻣﺎﻛﻨﺖ ﻓﻴﻪ ، ﻋﻤﺮ : ﻻ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﻣﺎ ﺟﺎﺀ ﻃﻮﻝ ﻭﻗﺘﻲ ﺑﺎﻟﺒﻴﺖ ﻣﺎ ﺷﻔﺘﻪ ، ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﺎﺳﺘﻐﺮﺍﺏ : ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻠﻨﻲ ﺍﺷﻮﻓﻪ ، ﻗﻔﻞ ﻣﻦ ﻋﻤﺮ ﻭﻫﻮ ﻳﺘﺼﻞ ﻋﻠﻰ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﺗﻨﻬﺪ ﻭﻫﻮ ﻳﺸﻮﻑ ﺍﻧﻪ ﻣﺎﻳﺮﺩ ﻭﺟﻮﺍﻟﻪ ﻣﻘﻔﻞ، ' ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻛﺎﻥ ﻭﺍﻗﻒ ﺑﺎﻟﻤﺴﺘﺸﻔﻰ ﻭﻋﺴﺎﻑ ﻧﺎﻳﻢ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻜﺮﺳﻲ، ﻣﺘﻌﺐ ﻭﻣﺼﻌﺐ ﻛﺎﻧﻮﺍ ﺟﺎﻟﺴﻴﻦ ، ﻣﺘﻌﺐ ﺻﺪ ﻭﻫﻮ ﻳﺤﺲ ﺑﺎﻟﻢ، ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻛﺎﻥ ﻣﻐﻤﺾ ﻋﻴﻮﻧﻪ ﻭﺣﺎﻁ ﻳﺪﻩ ﻋﻠﻰ ﺭﺍﺳﻪ ﺑﺘﻌﺐ ، ﻣﺼﻌﺐ ﺍﻟﺘﻔﺖ ﻟﻤﺘﻌﺐ ﺍﻟﻲ ﺣﻂ ﻳﺪﻩ ﻋﻠﻰ ﻓﻤﻪ ﻭ ﺭﻛﺾ ﻃﻠﻊ، ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻓﺰ ﻭﺍﻟﺘﻔﺖ ﻧﺎﻇﺮ ﻓﻴﻪ ﻭﺻﺪ ﻭﻏﻤﺾ ﻋﻴﻮﻧﻪ ﺑﻘﻬﺮ ، ﻣﺼﻌﺐ ﻓﺰ ﻣﻦ ﺷﺎﻑ ﺍﻟﺪﻛﺎﺗﺮ ﻳﺎﺧﺬﻭﻥ ﻣﺘﻌﺐ ﻭﻫﻮ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﺴﺮﻳﺮ ﻭﻋﺮﻑ ﺍﻧﻪ ﺍﻛﻴﺪ ﻃﺎﺡ ﻋﻠﻴﻬﻢ ﻭﺍﻟﺘﻔﺖ ﻟﺴﻠﻄﺎﻥ ﺍﻟﻲ ﻓﺰ ﺑﺼﺪﻣﻪ، ﻣﺼﻌﺐ : ﺍﻧﺎ ﺭﺍﻳﺢ ﺍﺷﻮﻓﻪ ﻭ ﺭﻛﺾ ﻳﻜﻠﻢ ﺍﻟﺪﻛﺘﻮﺭ ، ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻣﺸﻰ ﺟﻠﺲ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻜﺮﺳﻲ ﻭﻧﺰﻝ ﺭﺍﺳﻪ ﻭﺩﻣﻮﻋﻪ ﺑﻌﻴﻮﻧﻪ ﻣﻦ ﺍﻟﻘﻬﺮ ﻭﻣﻮ ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻳﺶ ﻳﺴﻮﻱ ﻳﺘﺤﻤﻞ ﺻﺪﻳﻖ ﻋﻤﺮﻩ ﻳﻤﻮﺕ ﻗﺪﺍﻣﻪ ﻭﻻ ﻣﻦ ﺍﻟﺤﺎﻟﻪ ﺍﻟﻲ ﻃﺎﺡ ﻓﻴﻪ! ﻳﺤﻤﻞ ﺍﻟﺬﻧﺐ ﻟﻨﻔﺴﻪ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻲ ﻭﺻﻠﺖ ﻟﻪ ﺳُﻼﻑ ﺑﺴﺒﺒﻬﻢ ﺗﻨﻬﺪ ﻭﺻﺪ ﻭﻫﻮ ﻳﺘﻨﻔﺲ ، ' " ﻓﻲ ﺟﺪﻩ ﺗﺤﺪﻳﺪﺍً ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﺍﻛﻠﻮﺍ ﻭﺧﻠﺼﻮﺍ " ﺍﻣﺎﻝ : ﻳﻤﻪ ﺷﺮﺍﻳﻜﻢ ﺍﻟﻘﻬﻮﺓ ﻧﺸﺮﺑﻪ ﻋﻨﺪ ﺍﻟﺒﺤﺮ ؟ ﺍﻡ ﺻﻘﺮ : ﺻﺎﺩﻗﻪ ﺍﻧﺎ ﺟﺎﻳﻪ ﻋﺸﺎﻥ ﺍﻟﺒﺤﺮ ﻣﻮ ﻋﺸﺎﻥ ﺍﺟﻠﺲ ﻫﻨﺎ ، ﺍﻡ ﻧﺠﻼﺀ ﺑﻀﺤﻜﻪ : ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻠﻮﻧﻲ ﺍﻛﻠﻢ ﺍﻟﺮﺟﺎﻝ ، ﺍﻣﺎﻝ : ﻳﻮﻩ ﺍﻛﻴﺪ ﺑﺎﺑﺎ ﻳﺮﻓﺾ ﺑﻌﺪ ﺳﺎﻟﻔﺔ ﺍﻣﺲ ﺧﻠﻮﻧﺎ ﻧﺮﻭﺡ ﺣﻨﺎ ، ﺍﻡ ﺻﻘﺮ : ﻗﻮﻣﻲ ﻳﺎ ﺑﻨﺘﻲ ﺟﻴﺒﻲ ﻋﺒﺎﻳﺘﻲ ﻭﻋﺒﺎﻳﺘﻚ ﻭﺑﻨﻤﺸﻲ ، ﺍﻡ ﻧﺠﻼﺀ ﺭﺳﻠﺖ ﻟﻔﻬﺪ ﺍﻧﻬﻢ ﺑﻴﺮﻭﺣﻮﻥ ﻳﺸﺮﺑﻮﻥ ﺍﻟﻘﻬﻮﺓ ﺑﺎﻟﺒﺤﺮ ، ﻓﻬﺪ ﻧﺎﻇﺮ ﻟﺮﺳﺎﻟﺘﻪ ﻭ ﺭﻓﻊ ﺭﺍﺳﻪ : ﺑﻨﻤﺸﻲ ﺍﻟﺒﺤﺮ ﻧﺸﺮﺏ ﺍﻟﻘﻬﻮﺓ ﻫﻨﺎﻙ ﻭﻧﻐﻴﺮ ﺟﻮ ﺷﻮﻱ ﻃﻔﺸﻨﺎ ﻣﻦ ﻫﺎﻟﻔﻨﺪﻕ ، ﺍﻟﺠﺪ ﺳُﻠﻴﻤﺎﻥ ﺍﺑﺘﺴﻢ : ﺍﻱ ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺍﻧﻚ ﺻﺎﺩﻕ ﻃﻔﺸﺖ ﺍﻧﺎ ، ﻋﺒﺪﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺍﺧﺬ ﺟﻮﺍﻟﻪ ﻭﻫﻮ ﻳﺸﻮﻑ ﺍﻧﻬﺎ ﻣﺎ ﺷﺎﻓﺖ ﺭﺳﺎﻟﺘﻪ ، ﺍﻣﺎﻝ ﺩﺧﻠﺖ ﺍﻟﻐﺮﻓﻪ ﻭﻫﻲ ﺗﻠﺒﺲ ﻋﺒﺎﻳﺘﻬﺎ ﻭﺣﻄﺖ ﻣﻜﻴﺎﺝ ﺧﻔﻴﻒ ، ﺍﺧﺬﺕ ﺟﻮﺍﻟﻬﺎ ﻭﻓﺰﺕ ﻣﻦ ﻛﺜﺮ ﺍﺗﺼﺎﻻﺕ ﻧﺠﻼﺀ ﺍﺳﺘﻐﺮﺑﺖ ﻭﺭﺟﻌﺖ ﺗﺘﺼﻞ ﻋﻠﻴﻪ ، ' نجلاء كانت نايمه على الارض فزت من رن جوالها وناظرت للاسم كانت امال وما ردت وقامت بتعب وهي تحس بوجع بظهرها بسبب نومة الارض قامت جلست وهي تتالم ، مشعل قام بانزعاج من صوت جوال نجلاء ، واخذ جواله يشوف الساعه والتفت ناظر لنجلاء الي كانت منزله راسها وحاط يدها على خصرها فز من انها صار فيها شي و ركض لها بخوف : نجلاء شفيكِ؟؟ نجلاء فزت من صوته و رفعت راسها ناظرت فيه وصدت بقهر، مشعل تنهد : قومي نامي فوق انا رايح الدوام ، نجلاء قامت وتوجهت للحمام ، مشعل مشى جلس ينتظرها تطلع فجاه اندق الباب مشى فتح الباب وهو يشوف ريما ، ريما مدت له صينية الاكل : اليوم ماما طلبت مني اجيب ، مشعل هز راسه : اعرف ليه طلبت منك وليه تسوي ، وقرب اخذ الصينيه منها وقفل الباب ، نجلاء طلعت ناظرت فيه ومشت وهي تعدل شعرها ، مشعل : تعالي كلي ولا تعانديني ، نجلاء بهدوء : شبعانه مو مشتهيه شيء ، مشعل : ما يهمني انتي وش مشتهيه همني الي ببطنك ، نجلاء صدت ومشت جلست على السرير ولا ردت ، مشعل بهدوء : طيب طيب خليني اطلع و اتفاهم معك ، ومشى دخل الحمام " يكرم القارىء " نجلاء قامت بسرعه ومشت طلعت لبرا وناظرت لريما و ام مشعل كانوا جالسين بالصاله ومشت بهدوء وجلست بينهم ، لانها تدري مشعل مستحيل يقدر يصارخ قدامهم او يعاند ، ' سلطان كان جالس بهدوء و رفع راسه لمصعب الي جلس قدامه وهمس بغصه : كيفه؟ مصعب تنهد : داخل مو راضي يتعالج ما معه فلوس ، سلطان سكت ومد يده لجيبه وطلع بطاقته و رماه قدامه وهمس : الود ودي يموت ي مصعب ودي يموت القهر والنار الي ولعه بوسط صدري ما يحس فيه لا هو ولا انت طول عمري اركض وراكم طول عمري اوقف معاكم اسندكم صرت لك الظهر يا مصعب وانتم طعنتوني و غدرتوا فيني الغصه الي بوسط صدري راح يقتلني ي مصعب راح اموت قسم بالله ، نزل راسه وحط يده على وجهه وهو يمنع دموعه و رجع رفع راسه : بس تدري مو قادر اتحمل انه يموت مو قادر اتحمل اشوفه يتالم ويتعذب بس هو عذبني وقهرني و طعنني بس انا ليه مو قادر اتحمل! ليه اخاف انه يموت! قل لي ي مصعب انتم نفسهم الي كنت اهرب واجيكم وقت اتالم وقت اشتكي وقت افضفض !! انا ايش ذنبي ! ذنبي اني طلعت ذيك الليله وما عرفت نيته الوسخ! ليه احس بالذنب وانا مالي ذنب! ليه احس هالولد الي جنبي برقبتي! ليهه ي مصعببب ليهه! مصعب سكت بهدوء وهو يناظر فيه : لا تسالني ي سلطان، سلطان : اسال مين طيب!! لي احد غيركم!! كل ما طحت جيتكم كل ما صار فيني شي جيتكم! بس الحين علمني اروح لمين؟؟ اشتكي لميننن!!! علمنييي يا مصعب ليه كذا!!! مصعب سكت ونزل راسه بحزن وهو ماعنده جواب ، ' مشعل طلع وهو يشوف الاكل على الطاوله ونجلاء مو فيه تنهد ومشى لبس ثوبه وعدل شعره وسحب مفاتيحه وطلع وهو يشوف نجلاء جالسه على الكنب مع امه و ريما ، وهمس بهدوء : سلام ، وصد طلع لبرا وقفل الباب ، نجلاء استغربت منه ومن اسلوبه ومشت دخلت الغرفه وناظرت للاكل صدت ومشت انسدحت تنام ، انسدحت على السرير وهي تفكر فيه وليه تغير وليه ما عاند! وليه سكت ! وليه امس كان متغير تنهدت بتعب من كثر التفكير ، ' متعب كان على السرير منسدح فز من دخل سلطان عنده وهو ماسك يد عساف وقف عند الباب وترك يد عساف ، عساف كان بيده رضاعته ومشى يركض يدور بالغرفه ، سلطان كان ساكت يطالع بـ متعب وبخاطره الف سوال و سوال وده يعاتب وده يسال بس ينهزم من يشوفه بذي الحاله مشى وهو يوقف قدامه : انا ما جيت هنا و اشر على قلبه بقهر وهمس : هذا الي جابني ليه ي متعب انت قدرت تشوفني وانا اطيح بس انا مو قادر! ليه انت خنت العشره الي بيننا! بس انا مو قادر ! الود ودي اطلع من هالمستشفى بكبره و اترك كل شي ورا ظهري و افكر بنفسي و اهلي بس ماني قادر ي متعب مو قادر وانا اشوفك بذي الحاله مو قادر امشي و اتركك تتالم وتتعذب لوحدك يخي انت عمرك ما تركتني لوحدي ! حتى وانت سكران وتشرب كنت توقف معي و تحضنني اذا شفتني متضايق بس ابي اسالك سوال انت نفسه هو ولا تغيرت! ابحث الصفحة الرئيسية جرب البريميوم متعب نزل راسه بهدوء : لو جيتك وعلمتك غلطتك كان ما تقبلته بسببك ي سلطان هالولد هنا وناظر لعساف ، سلطان صد بقهر : برضووو برضووو تحط الذنب علي!!! يخي متعب وصد بقهر وطلع لبرا ودموعه بعيونه ، عساف كان جالس على الارض ويلعب بـ رضاعته ، متعب كان منسدح على السرير وغمض عيونه بتعب ، سلطان طلع وقف برا و سند ظهره على الجدار وهو يبكي ، لاول مره يبكي بهالطريقه ويتالم مو قادر يستوعب انه انغدر منهم الاثنين وبنفس اللحظه ماوده يفقد صديق عمره ، مصعب كان متوجه عند متعب لكن وقف وهو يشوف سلطان مشى عنده بهدوء وقرب حضنه : ءسامحني ي سلطان ، سلطان حاول يدفه بقهر لكن مصعب كان حاضنه بقوه ، سلطان بدموع : يقول الغلططط مني ي مصعب يحط الذنب عليي!! انا راح اقول اي ذنبي بس هو راح يتركني ويموت! ماراح اخليه ي مصعب ماراح اخليه باقي انا ما اخذت حقي منه باقي ما عاتبته ما تهاوشت معه ليه سوا فيني كذا! والحين يبي يتركني ويموت! ماراح اخليه ي مصعب ، ' ام صقر و ام نجلاء طلعوا من الجناح وبنفس الوقت الرجال طلعوا و توجهو للمصعد ، والحريم توجهوا ينزلون من الدرج، امال كانت ماسكه جوالها بيدها وتصور لنجلاء ، ام صقر و ام نجلاء كانوا بيدهم الاغراض القهوة والتمر والحلا، ونزلوا كلهم تحت وتوجهو للبحر ، يوسف التفت لعبدالرحمن : خلك وراهم لا يضيعون ، عبدالرحمن هز راسه بـ اي ووقف وهو ينتظرهم ، امال كانت تصور وما انتبهت لعبدالرحمن الي قدامها و رفعت جوالها وهي تصور ، عبدالرحمن التفت ولاحظ وتوقع انها تصوره وضحك وصد اخذ جواله ، امال فزت من شافته ونزلت جوالها بهدوء ، ام صقر : ما شاء الله تبارك الله الاجواء حلوهه اليوم ، ام نجلاء : شوفي الزحمه كيف ما شاء الله ، ' عبدالرحمن اخذ جواله وهو يكتب : مين سمح لك تصوريني؟ امال ناظرت لرسالته و رفعت راسها طالعت فيه : من زينك عشان اصورك كنت اصور الغيوم وما شاء الله ي كبرك مهما رفعت جوالي راسك طالع ، عبدالرحمن كتم ضحكته : عالاقل ماني قصير زيك ، امال ناظرت لرسالته : اسرع شفيك واقف كانك حارس ، عبدالرحمن : ي سماجتك الحين نكته هذي ولا ؟ امال : الا صح ترا مافي شاهي اذا ما تدري ، عبدالرحمن عقد حواجبه : بس انا طلبت؟ امال : اي بس ما احب اسوي الا في الليل الصباح ما احب، عبدالرحمن : اها كذا نظامك يعني؟ امال ضحكت وهي تشوف انهم وصلوا للبحر ، يوسف مشى وهو يفرش الفرشه ويجلسون ، والحريم بعدو بعيد عنهم وفرشوا فرشتهم وجلسوا ، ' مشعل رجع وفتح الباب ودخل وناظر لامه كانت جالسه وناظرت فيه : تعال ابي اكلمك لا تتهرب ، مشعل : انا قلت الي عندي ردي قولي ماعندنا بنات للزواج اعرف الولد واعرف افعاله ما يناسبنا ، ام مشعل بصدمه : ابي اعرف وش السبب ترفضه! مشعل : ماعندي جواب وانا مصدع ابي ارتاح ، ام مشعل : بنفسي اكلم ابوك وهو اكيد موافق ، مشعل سكت وتوجه فتح الباب و دخل وهو يشوف الاكل نفسه على الطاوله ونجلاء على السرير تبرد اظافرها ، مشى وبيده الكيس وتوجه حطه على السرير : شالاخبار ، نجلاء ما ردت عليه وكملت تعدل اظافرها ، مشعل جلس على طرف السرير : ما اكلتي ؟ نجلاء بهدوء : مو مشتهيه شيء اتركني ، مشعل سحب الكيس الي على السرير وهمس : غمضي ، نجلاء ناظرت فيه انه يتصرف ولا كانه مسوي شي ، مشعل : غمضي بوريكِ شيء ، نجلاء : ما بغمض ، مشعل تنهد : يليل اخلصي راح تشوفين شي تحبينه بسرعه تاخرت على الدوام ترا ما رحت ، نجلاء : وليه ما رحت ؟ مشعل : ما طاوعني قلبي اروح و اتركك زعلانه مني ماتدرين يمكن يصير فيني حادث و اموت بالطريق..قاطعته نجلاء شهقت بخوف : ءيمه مشعل اسكتتت مو وقتك ، مشعل ابتسم : تخافين علي؟ نجلاء : ما اخاف ويلا بغمض قل شتبي ، وغمضت عيونها ، مشعل ضحك وهو يفتح الكيس ويطلع ملابس نونو ، ومعه ورا احمر وحطهم قدامها : افتحي عيونك يلا ، نجلاء فتحت عيونها وناظرت وضحكت لا شعوريًا وهي تشوف حجم الملابس و رفعت راسها لمشعل : كيوتتت ، مشعل ضحك من فرحتها : وعاد الباقي قلت نروح مع بعض، نجلاء اخذت اللبس وهي تطالع فيه وتبتسم وتتخيل النونو، مشعل اخذ الورد الاحمر وناظر : و شصار على الورد؟ نجلاء ناظرت فيه وهمست : لاعاد تصارخ علي وتجنني ، مشعل تنهد بهدوء : كنت معصب وانتي زدتي علي تعرفين اكره اشوفك تبكين قدامي واكره دموعك و امي اشغلتني بسالفة ريما والي خطبوها وانتي زدتي علي بحركاتك ، نجلاء باستغراب : شفيها ريما ؟ مشعل : مدري عن امي تقول خطبوها الضيوف الي جاو ذيك الليله وانا مابيها تتزوج من ولدهم قابلته كم مره وسالت عنه وافعال مو مرضيني ، نجلاء بهدوء : و عمي يعرف ؟ مشعل : مدري والله وتاخرت عن الدوام بروح بس قومي كلي، نجلاء بهدوء : مالي خلق انت روح اذا اشتهيت اكل ، مشعل بحده : قومييي بدون نقاش! نجلاء ابتسمت وهزت راسها بـ اي وقامت ، مشعل : عالفكره باقي ما راضيتك زين انتظري ارجع وتشوفين ، نجلاء ضحكت وهي تشوفه طالع من الغرفه ، والتفتت كلست وهي تشوف الملابس وابتسمت : ياربيي كيوتتت ، ' صقر وملاذ وصلوا لارض القصيم واخيرًا ، ملاذ رفعت راسها وهي تشم الهواء ، صقر ابتسم : يلا تعالي بنمشي وعدلي عبايتك ، ملاذ عدلت عبايتها ومشت معه ركبوا التاكسي متوجهين للبيت صقر كان يفكر بردة فعل اهله كيف بيكون ابتسم وبعد ساعات وصلوا ، صقر ضحك لا شعوريًا وهو يشوف باب بيتهم اشتاق لكل شيء بيتهم واخوانه و امه وابوه ، ومشى وهو يطلع الشنط من السياره ومشى اخذ المفتاح فتح الباب و دخل واستغرب من الهدوء دخل لكن فز من مارلين شافته وصارخت وقامت تنط وحاطه يدها على فمها : سقرررر سقرررررر ، ملاذ ضحكت وهي تشوفها والتفتت يمين يسار تشوف البيت، ' امال اخذت القهوة وهي تشرب وناظرت لعبدالرحمن الي مشى عند البحر وهو يشرب قهوته ويطقطق بجواله ، امال ابتسمت و رفعت جوالها تصوره و رسلت له : شف طولك، عبدالرحمن دخل وهو يشوف الصوره ضحك والتفت وراه يدورها ناظر فيها كانت جالسه : تعالي عند البحر ، امال انصدمت وكتبت : لا يسمعك بابا عشان ما يذبحك، عبدالرحمن : والله ناسيه انك كنتي معي لوحدك؟ امال قامت بـ ترد لكن سكتت وهي تناظر لامها وتسمع سوالفهم وهمست : خالتي قومي نروح للبحر ، ام صقر التفتت وناظرت : قومي طيب بنمشي ، ام نجلاء : روحوا انتم وانا هنا جالسه ، ام صقر قامت امال كتبت له : جايه مع امك وريتها رسالتك، عبدالرحمن ضحك والتفت وهو يشوف امه مع امال ، ' ريما دخلت للغرفه وناظرت لنجلاء : تمشين للحديقه؟ نجلاء ابتسمت وناظرت فيها : الحين؟ ريما : اي بروح مع بابا نغير جو شوي الحديقه قريب هنا ، نجلاء : تمام بلبس عبايتي واجي ، ريما : ما شاء الله ي نجوله زاد وزنك ، نجلاء ناظرتها بتوتر وتصنعت الضحكه ومشت تلبس ، ريما : بروح اسوي كوفي لي ولك ونشرب ونتمشى ، ' #انتهى_الفصل♥ 🍃💜🍃 @ahgeel ⇐↜رابط قناتنا بالتلجرام ▄▁▁▁▁▁▁▁▁▁▅ـ يتبع الفصل التالي➥ ⇩⇩ ▇ـ▄▄▄💜▄▄▄ـ▇