حدود العشق - الفصل 12 - بقلم عشق القاسم - مكتملة | روايتك

رواية فيروز وفهد الحلقة الثانية عشر ‏فهد مهتمش و كمل ووووووو. فجاءه ‏باب الجناح اتفتح ‏و كانت والدة فهد ‏فهد و هو بيبعد عن فيروز و بيغطيها ‏فهد : إجلال هانم هنا بذات نفسها هو حضرتك متعملتيش تخبطى على الباب ‏اجلال (والدة فهد ) : استأذن ادخل على ابنى ‏فهد بص على فيروز اللى يعتبر منهارة من العياط بسبب كم الاحراج اللى هى فيه : ممكن نتكلم بره ‏اجلال بصت بقرف لفيروز و خرجت مستنية فهد بره ‏فهد بص لفيروز و هى متمسكة بهدومها و الملاية ‏فهد : أنا آسف و خرج فهد لوالدته ‏اجلال : لسه يا فهد معقلتش انت بد*مر نفسك يا فهد ليه كل ده ديه رفضتك ممو*تكش ليه يا فهد تعمل فى نفسك كده انت بد*مر نفسك انت فاكر لما تبقى كل يوم ما واحدة انت كده بتن*تقم منها أو بتثبت لنفسك انك جامد و كل البنات بتجرى وراك ‏فهد بزعيق و انفعال : الموضوع مش كده أنا مش فاكر اى حاجة من ديه و مظنش أنا كبير. كفاية و مسؤول عن تصرفاتى ‏اجلال : حرام عليك يا فهد أنت من يومها مش انت… انت بد*مر نفسك ‏فهد : ايه سبب الزيارة الكريمة مظنش جاية تسالى على ابنك اللى جايب حضرتك بيتى اكيد حاجة تانية ‏اجلال : فهد أنا سارة عرفتنى كل حاجة و محتاجين نتمم جوازكم فى أقرب وقت البنت جاتلى منهارة لحد امتى هتفضل بتهرب و مش بتواجه ‏فهد : لو موضوع سارة أنا قولتلها تصبر و اكيد ده مش غلطى لوحدى يبقى هى كمان تستحمل مظنش فى كلام عندى تاني يا إجلال هانم ‏اجلال : لاء يا فهد أحنا لازم نتمم الفرح على الاسبوع الجاى بالكتير يكون الفرح تم و الا يا فهد هفض الشراكة اللى بينا و اسحب كل اسهمى من الشركة ‏فهد : انتى كده هتهدى شغلى و تعب اربع سنين اجلال : كويس انك عارف ايه اللى ممكن يحصل مظنش يا فهد انك غبى و انا باللى بعمله ده بحميك من نفسك لانك متعرفش سارة ممكن تعمل ايه و انت كده بتظل*مها و إجلال مسكت حقيبة يديها و هى بتكمل كلامها : فكر و مستنية تيجى انت و عروستك بليل علشان تفرج سارة على البيت انتو هتعيشوا معايا فهد مبقاش عارف يعمل ايه و ازاى هيتعامل بعد كده و فيروز هل هيفضل مخبى انها مراته دخل على فيروز و بصوت حاد فهد : فيروز البسى و لمى هدومك فيروز : فى ايه فهد : انجزى يلا و البسى النقاب فيروز : ليه فهد : زى ما بقولك تعملى و اوعى تقلعيه ابدا فاهمة و اخد فهد فيروز و راحوا قصر إجلال هانم فى العربية فهد : فيروز احنا هنقعد مع والدتى و محدش يعرف بجوازنا و انتى هناك واحدة عادى من الخدم و ألبسى دايما النقاب علشان والدتى شافتك و عرفت وشك ده وضع مؤقت لحد ما نعترف بجوازنا فيروز سكتت و كانت قلبها مك*سور و اد ايه هى حاسة بالإهانة و فعلا فيروز قاعدت فى غرفة من غرف الخدم و بليل فضلت تصلى و هى بتعيط و قامت تتصل بعشق تتطمن عليها عشق ردت بصوت مبحوح : فيروز عاملة ايه وحشتينى فيروز : و انتى كمان مالك صوتك عشق و هى بتحاول تبان طبيعى و معتز قاعد يلعب فى شعرها : ده .. شوية برد فيروز : خلى بالك يا عشق على نفسك طمنينى عليكى عشق و الدموع فى عيونها : متقلقيش عليا يا فيروز اختك راجل و تسد فيروز : ماشى يا لمضة خلى بالك من نفسك و بتلف فيروز لقيت فهد فى وشها فهد : اطمنتى عليها فيروز اتخضت أنه فجأة معاها فى الاوضة منغير ما تحس فيروز : انت ازاى تدخل اوضتى لو حد شافك ايه العمل فهد : لاء ما هو انتى برده مراتى فيروز : لاء و حتى لو معتبر اللى بينا ده جواز فهو برده فى السر يا استاذ فهد فهد و هو بيزيح حجابها : بس ده ميمنعش أن ليا حقوق فيكى فيروز : ابعد يا فهد أنت شارب فهد : لاء … و كمل كلامه و هو يمرر أصابعه على شفتاها : بس أنا مشدود لدول و قطع كل ده صوت صري*خ عشق فى الموبيل لأنها كانت لسه مع فيروز على الخط فيروز : عشششششق و فهد لم يهتم و شال فيروز بين يده و هو يتجه بيها لجناحه فهد و هو بيزيح حجابها : بس ده ميمنعش أن ليا حقوق فيكى فيروز : ابعد يا فهد أنت شارب فهد : لاء … و كمل كلامه و هو يمرر أصابعه على شفتاها : بس أنا مشدود لدول و قطع كل ده صوت صري*خ عشق فى الموبيل لأنها كانت لسه مع فيروز على الخط فيروز : عشششششق و فهد لم يهتم و شال فيروز بين يده و هو يتجه بيها لجناحه فيروز : فهد ارجوك سيبنى عشق بتصرخ أنا خايفة عليها عايزة اطمن على اختى ارجوك فهد كان فاكر أن فيروز خايفة منه علشان كده بتقول اى كلام لانه مسمعش صوت عشق فيروز : ارجوك يا فهد عشق محتاجانى فهد : عشق ايه فيروز : عشق على الخط ارجوك عايزة اطمن على اختى و نزلت من أيده و جريت على اوضتها تشوف اختها و لكن كان الخط قطع فيروز خرجت فستان من الدولاب فهد : انتى بتعملى ايه فيروز : هروح اطمن على اختى فهد : دلوقتى فيروز : أنا لازم اشوف عشق دلوقتى فهد : طيب استنى هوصلك أهدى بس و راحوا لعشق و كانت الصدمة أن البيت مكنش فيه حد و الجيران ميعرفوش حاجة عن عشق من يومين فيروز : يعنى ايه عشق فين عشق فى خطر أنا مش هنام و لا ههدى لحد ما القى اختى فهد : أهدى مش هتطلع الصبح غير و اختك فى حض*نك فهد اتصل بمعتز و لكن كان موبيله مقفول و افتكر لما شاف معتز مع عشق و حس أن معتز له يد فى الموضوع بس نفض الفكرة من دماغه و خلى رجالته يدوروا عليها و لكن بدون فايدة فيروز فضلت قاعدة و هى مش فى ايديها حاجة فهد : فيروز لازم تاكلى حاجة فيروز : انت السبب فهد بعدم فهم : ايه فيروز : انت السبب فى كل حاجة انت اللى بعدتنى عن اختى بنت فى سنها تقعد فى مكان زي ده لوحدها أنا مش مسمحاك أنا بكر*هك فهد : هنتكلم بعدين انا عاذرك على الكلام ده فيروز : كل حاجة و ليها اخر فعلا يا استاذ فهد اطمن على عشق فى الصباح رن موبيل فيروز و كانت عشق فيروز ردت بلهفة : عشق انتى فين عشق : أهدى يا فيروز أنا نمت عند منى صحبتى بقالى يومين مش عارفة انام فى البيت لوحدى و هى عايشة هى و مامتها لوحدهم انتى عارفها فيروز : ازاى متقوليش أنا هعدى عليكى عشق : أنا فى البيت دلوقتى فيروز : ماشى يا عشق انتى مش مضبوطة اليومين دول عشق قفلت مع فيروز معتز : متقلقيش يا عشقى هوصلك البيت دلوقتى عشق بعدت أيده عنها و هى قر*فانة من ريحته فى المكان و دخل ياخد شاور و هى فضلت تعيط _____________________________ فيروز اطمنت على اختها و كانت عايزة تاخدها معاها و لكن عشق رفضت هتقعد فين مع فيروز اصلا فهد و فيروز رجعوا البيت و لكن فهد اتفاجأ أن ولدته جايبة مأذون و عاملة حفلة كتب كتاب فهد و سارة و بتحط فهد قدام الأمر الواقع إجلال : فى بدلة فوق ألبسها و انزل علشان تتم جوازك فهد : ازاى اجلال : زي الناس فهد طلع و هو مستحلف للكل فهد قاعد بعد كتب الكتاب جنب سارة اللى لابسة فستانها الأبيض بتاع العروسة و هو ماسك كاس شاف فيروز لابسة فستان اسود و قصير و كب (بدون حما*لات) و سايبة شعرها الأشقر الطويل يصل لنهاية ضهره اول ما شافها فهد ك*سر الكاس فى أيده من الغضب و عينه احمرت و متبشرش بالخير يا ترى فهد هيعمل ايه مع فيروز و يا ترى اصلا معتز عمل ايه مع عشق لسه منعرفش اى حاجة و اصلا هما اتجوزوا 🤔 فهد قاعد بعد كتب الكتاب جنب سارة اللى لابسة فستانها الأبيض بتاع العروسة ازاى نزلت منغير نقاب و لا حتى حجاب و لبسها كان يبرز تفاصيل ج*سدها بدقة جعلت فهد يجن جنونه و لكن فيروز مبينتش انها خايفة منه زى كل مرة و قعدت على ترابيزة بكل برود فهد جيه يقوم سارة مسكت أيده : انت رايح فين اقعد فهد كمل و مشى سحب فيروز من ايديها لحد الجنينة فيروز : فى ايه يا فهد سيب ايدى بتوجعنى فهد : ايه المسخر*ة ديه يا بت انتى ايه أنا مش قولتلك تلبسى النقاب فيروز : أنا قولتلك أنا مش منقبة و بعدين مش هجى جنب لبس مدام حضرتك سارة هانم حاجة فهد : بت انتى أنا متعصب منك و على اخرى ملمحكيش بالمنظر ده تانى غير لو كنا لوحدنا فاهمة فيروز بعند: لاء مش فاهمة علشان أنا مش عروسة لعبة تحركها زى ما تحب فهد : شكلى هك*سرلك دماغك النشفة ديه قريب يا فيروز و بعدين انتى بجد ازاى تنزلى كده انتى ايه مش متربية فيروز بصتله بصدمة و خذلان و سحبت أيدها و جت تمشى فهد مسك ايديها : انتى رايحة فين و انتى كده و راح ق*لع جاكت البدلة و حطه عليها و كمل كلامه بجدية ة صرامة : اطلعى من باب الجنينة و لما افوق هعرفك غلطتك فيروز مسكت الجاكت بأحكام و طلعت اوضة فهد فى هدوء و فضلت قاعدة تعيط من الموقف و من كلام فهد ليها و نامت فيروز على سرير فهد منغير ما تحس و خلص كتب الكتاب و فهد طالع اوضته مع عروسته سارة و فتح الباب سارة بغضب : ….. يتبع…