حدود العشق - الفصل 11 - بقلم عشق القاسم - مكتملة | روايتك

رواية فيروز وفهد الحلقة الحادية عشر معتز : لاء لازم تشربى مينفعش عشق اخدت بعد إصرار معتز و بدأت تشرب مفيش دقيقة و كان مغمى عليها معتز شغل العربية و اتحرك و هو بمبتسم بخبث و فهد اتصل بمعتز و لكن معتز مردش فيروز : فين عشق فهد : مش عارف معتز مش بيرد عليا فيروز : و هى كمان مش بترد عليا ديه اول مرة متردش عليا فهد : متقلقيش تلاقيها فى درس ولا حاجة أو مسمعتوش الفون فيروز : أنا قلقانة عليها فهد : أهدى يا فيروز هتصل بمعتز تانى معتز اخيرا رد فهد : انت فين معتز : معايا مصلحة فهد فهم قصده و خرج يكمل مكالمته بره : معتز فين عشق معتز : لما اخلص هنيجى فهد : معتز تعالى اقسم بالله لو عملت حاجة لانا اللى هوقفلك معتز قفل فى وشه فهد نزل ركب عربيته و راح لمعتز يلحق عشق لانه عارف معتز كويس و لما راح فهد لقى معتز لسه هيركب عربيته و عشق فى العربية و باين انها عادى و مفيش اى حاجة معتز : انت ايه اللى جابك يا بنى فهد سحب معتز من أيده بعيد شوية فهد: هببت ايه فى عشق معتز : ولا حاجة يا بنى اكيد مش هقربلها و بعدين مش من قلة الستات هبص لعيلة يلا يا عم اركب عربيتك و امشى قدامى نتطمن على المدام و وصلوا كلهم و فيروز اول ما شافت عشق حضنتها و هى بتعيط فيروز : انتى كويسة عشق و هى بتحاول تكون طبيعية و متقلقش اختها : أيوة يا فيروز طمنينى عليكى انتى فيروز : أنا كويسة فهد دخل بعدهم لقى فيروز نازلة منغير طرحة شد معتز و طلعوا بره و هو متعصب و عشق شوية و روحت لما اطمنت على اختها معتز : اوصلك عشق بخوف : شكرا هروح لوحدى معتز مسك ايديها : لاء اركبى عشق ركبت بخوف و هى الدموع فى عيونها عند فيروز فهد قرب منها فهد جنب ودنها: حلو اوى شعرك اللى فرحانة بيه ده هقصه قريب فيروز بعدت أيده : فهد انت عارف انى مش فارقة معاك مش لازم تعمل بقى انك جوزى علشان أنا و انت عارفين أن محدش طايق التانى فهد : متخلنيش اتعصب عليكى هعدى الكلام ده بمزاجى تمام فى دخول سارة سارة : مين ديه فهد : ديه فيروز سارة بتبص من تحت لفوق ليها : الخدامة … هى قلعت النقاب فهد و هو بيبص لفيروز : أيوة سارة : امشى يا بت اعمليلى نسكافية بلاك فيروز بصت لفهد و هى مصدومة بس افتكر أنه قالها كل حاجة فى السر و أن جوازهم محدش هيعرف بيه و مشيت فيروز على المطبخ و سارة قاعدة على الكرسى و ماسكة بطنها فهد : انتى ازاى حامل و تشربى نسكافية بلاك سارة : يووه بتفكرنى بمامى دايما بتقولى كده فهد : هروح اخليها تعملك عصير و فهد دخل المطبخ و فتح التلاجة صب كوباية عصير بنفسه و بص لفيروز فهد : بعد كده لو حد طلب منك حاجة تمشى و لا كأنك سمعتى حاجة أنا آسف و خرج فيروز طلعت اوضتها و هى بتعيط على حالها عند فهد جاب العصير لسارة سارة : اومال ست الحسن مجبتش العصير ليه مش ديه شغلتها فهد : جاية ليه يا سارة سارة : حضرتك مش شايف بطنى هنتجوز امتى فهد : مش هقدر نتجوز دلوقتى سارة : ده ليه أن شاء الله فهد : الوقت مش مناسب سارة : انت مش شايف بطنى فهد : هتعرفى تدريه باللبس سارة : فهد انت مش خايف عليا فهد ببرود : لاء … عن اذنك لازم اعمل كام مشوار و سارة مشيت فهد راح يشترى هدوم لفيروز و جاب هدوم محجبات و هدوم بيت عادية و حاجات تانية كتير روح البيت و هو فرحان أن بدأ يهتم بحد فى حياته لأن فهد عمره ما حس أن حد مسؤول منه أو أنه ملهوف على حد كده فهد : فيرووووز فيروز طلعت من اوضتها ببرود : نعم فهد : اتفضلى فيروز : ايه ده فهد : دي هدوم ليكى فيروز : قولت لحضرتك شكرا مش محتاجة حاجة منك مش هقدر اقبلهم فهد : اعتبريه من مرتبك و هخصمهم منه و ساب الشنط و دخل مكتبه فيروز اول ما اتاكدت أن فهد دخل مكتبه راحت على الشنط بفرحة و هى بتشوف جابلها ايه و هى بتبص فى الشنط لقيت حاجة خليتها تتسع عيناها لقيت قم*ي*ص نو*م قصير للغاية لونه اسود فيروز كانت اول مرة يكون عندها حاجة زى ديه لأنها لسه صغيرة مسكته من حمالاته و هى مندهشة و هنا خرج فهد من مكتبه و هى مسكاه و اول ما شافته رمته فى الارض من الاحراج فهد هو بيحاول ميضحكش على برائتها قرب منها و جابه من الأرض فهد : مالك يا ست البنات انتى بقيتى متجوزة يعنى عادى مالك مندهشة كده ليه فيروز : أنا هدخل اوضتى فهد همس جنب ودنها: هيجى يوم و تلبسيه ليا باردتك فيروز : ده فى احلامك أو خيالك المريض و سابته و دخلت اوضتها و هى مكسوفة عند عشق قاعدة بتعيط فى اوضتها و هى مش عارفة تحكى لحد و لا تعمل ايه و فجأة الباب خبط فتحت الباب بخوف و كان معتز عشق 😳🥺🥺 معتز مش هدخلينى ولا ايه و دخل على بليل عند فيروز فى اوضتها بتصرخ و هى بتجرى من اوضتها أثناء ما بتغير هدومها فهد خرج من مكتبه بخضة عليها و لسه بيرفع رأسه يشوفها 😳 بتصرخ و هى بتجرى من اوضتها فيروز بتصرخ و مش عارفة تستخبى فين و لا عارفة ترجع أوضتها فهد بخضة : فى ايه فيروز مش عارفة تتمالك اعصابها فهد و هو مش فاهم حاجة و مصدوم من منظرها مسكها من كتفها : فى ايييه فهمييييينى فيروز : ف .. ف.. ف.. فاااااااااااااااااااار فهد : ايه و هنا خرج الفار من الاوضة على بره من جنبهم هنا فيروز مسكت فى رقبة فهد و صرخت من الخوف و سرت كهربا فى جسد فهد أول ما اقتربت منه فيروز و كأنه اول مرة بنت تقترب منه و كمان فيروز ترتدى القليل فهد فاق من سرحانه على صريخها فهد : أهدى ده فار افتكرت حد اتهج*م عليكى روحى البسى ايه ده فيروز للحظة بصت لنفسها و اتسعت عينها لما شافت أنها واقفة كده و جت تجرى على الاوضة لقيت فار تانى و من الصدمة فيروز حتى مش عارفة تصرخ أو صوتها يطلع و بتجرى من اوضتها لقيت فهد شالها فهد : انتى ناوية تلفى فى الفيلا و انتى كده ولا ايه فيروز بصوت يكاد يطلع : فى .. ف. فار تانى فى الاوضة فهد و هو طالع بيها جناحه : طيب أهدى انتى بترتعشى كده ليه فيروز : نزلنى انت رايح فين فهد : أهدى مش هتح*رش بيكى اكيد فيروز : بقولك نزلنى اصلا عيب اقف قدامك كده نزلنى فهد : عيب ايه انتى مراتى و دخل بيها الجناح و نزلها على السرير و هنا فيروز لفت نفسها بالملاية و نزل اوضتها و فتح الدولاب و بص بخبث و جاب لها بيجاما ستان شورت و طلع ادهلها فيروز و هى مغطيه حتى رأسها بالملاية فهد : فى ايه يا فيروز مش هاكلك يعنى فيروز : حط الهدوم عندك و امشى فهد ساب الهدوم و خرج فيروز بصت فى البيحاما و مبقتش عارفة تعمل ايه و مش هتعرف تروح اوضتها تجيب لبس تانى علشان خايفة و اضطر تلبسها و لفت الملاية و نزلت لقيت فهد قاعد اول ما رفع رأسه ليها فضل يضحك فهد : حضرتك جاية من شقة مفروشة فيروز : نعم فهد : اصل انتى لافة نفسك بملاية شوفى جبت فى البيت ستات بعدد شعر راسى بس اول مرة واحدة تنزل من جناحى بملاية زيك و اقترب منها فهد فهد : انتى لابسة حاجة تحتها فيروز : ابعد عنى يا فهد و ادخل اوضتى جيب لبس كويس اللى انت جيبته ده ميتلبس اصلا فهد : و الله حضرتك ده اللى عندى و مش هفضل ادور عندك الاوضة لو عايزة حاجة ادخلى فيروز : طيب ممكن تجيب حد ينضف الاوضة مش هعرف انام فيها فهد : حاضر ممكن ننام بقى صوت صريخك صحى الشارع كله فيروز : هو أنا منعاك متنام فهد : و انتى هتنامى فين فيروز : معرفش هنام هنا فهد : ممكن تنامى معايا لو حابة فيروز و هى بتضم الملاية عليها : لاء شكرا فهد : بذمتك هبص لعيلة زيك بقى أنا كنت بلعب بستات لعب مش قا*تل نفسى علشان اتحر*ش بيكى يعنى فكى و عدى يومك فيروز فى سرها : رخم و مستفز فهد : سمعتك و هعدهالك بمزاجى و فهد طلع جناحه و فيروز رمت الملاية و نامت على الكنبة و نامت فهد نزل شالها و كانت نايمة زى الملائكة فهد فى سره : ليه بعديلك لسانك الطويل و ليه لحد دلوقتى مش عايز اقرب*لك يا فيروز ليه حاسس بحاجات كتير يا فيروز اشمعنا انتى أنا بسببك بطلت أسهر و عمالة اهتم بيكى يا ترى هتعملى ايه تانى و شالها حطها على السرير و حضنها زى الاطفال و نام ________________________________________ عند عشق عشق عمالة تعيط معتز : أنا عملت ايه بتعيطى ليه دلوقتى عشق بصله و بتعيط معتز : قولتلك متعيطيش انتى مع راجل مش عيل عشق : أنا بكر*هك عايز منى ايه ليه عملت كده معتز : اللهم طولك يا روح يا بنت الناس أنا جتلك اهو و عايز نتكلم فى ايه مش عجبك حاجة عشق : طيب فهمنى ايه اللى حصل يومها أنا مش فاكرة حاجة معتز : مظنش تقدرى تستحملى احكيلك ايه اللى عملته يا عشقى عشق بصت لمعتز نظرة كلها حزن و خذلان و انك*سار معتز : متبصليش كده أنا كان ممكن مجيش و مكنتيش هتشوفى وشى تانى لو وقفتى على شعر راسك عشق : حرام بقى انت دخلت حياتى د*مرتها و حتى مش حاسس بتأنيب الضمير معتز : أنا عندى ليكى حل عشق : حل ايه معتز طلع ورقة من جيبه معتز : ده عقد جواز هتمضى عليه و ممكن ابقى اوثقه و يبقى جواز رسمى بس مش دلوقتى عشق : أنت بتقول ايه أنا اتجوزك انت معتز : ايه مش اد المقام يا عشق هانم عشق : انت لو اخر راجل فى الدنيا أنا عمرى ما هبقى مراتك و لو ليلة واحدة فاهم أنا هوديك فى داهيه يا معتز معتز : ده اللى عجبنى فيكى خر*بشتك يا قطة عشق : اطلع بره أنت لو فكرنى ضعيفة و هرضى زى ما فهد عمل فى فيروز اختى تبقى بتحلم معتز : افتحى موبايلك كده عشق : افندم معتز : افتحى موبايلك شوفى اخر رسالة اتبعتتلك ايه الصعب عشق فتحت فونها و كان فيديو ليها عشق نزلت دموعها و هى بتتفرج غصب عنها و وقع الفون فى الارض من صدمتها و كسوفها معتز : لسه برده مش عايزة تمضى عشق : ليه يا معتز ليه حرام عليك تعمل كده معتز : اقولك الصراحة علشان عجبانى و انا الحاجة اللى تعجبنى بتبقى ليا فاهمة عشق مسكت الورقة منه و…… __________________________________________ فى الصباح ‏فيروز بتفتح عينيها بنعاس لقيت فهد قاعد جنبها بيلعب فى شعرها و بيتاملها ‏فيروز : أنا ايه اللى جبنى هنا انت بتعمل ايه يا حيو*أن ‏فهد : بت انتى لمى لسانك علشان و الله هعملك أقل من اقل واحدة دخلت هنا و انتى عارفة كويسة ‏فيروز : انت بنى ادم مريض نفسيا اكيد فهد : انا مريض يا فيروز انتى شكلك فاكرة علشان اهتميت بيكى يبقى هسكتلك تغلطى فيا يا *** فهد و هو بيزقها على السرير جامد ‏فهد : أنا هربيكى يا فيروز و اللى مكنتش عايز اعمله فيكى و بقول هى هتقدر هعمله لانك متستهليش اى حاجة حلوة ‏فيروز بعياط : لاااااااااااا ابعد عنى ‏فهد مهتمش و كمل ووووووو ‏فجاة ‏باب الجناح اتفتح ‏يا ترى مين دخل عليهم و عشق هتمضى على عقد الجواز يتبع…