معذب القاصر - الخاتمة - بقلم عشق القاسم - مكتملة | روايتك

خاتمة معذب القاصر 💖 فارس صحى الصبح قبل ورد و كان حضنها بتملك و قعد يتأمل ملامحها ورد بدأت تصحى ورد : صباح الخير يا فارس فارس : صباحية مباركة يا وردتى و راح با*سها فى خدها ورد اتكسفت و نزلت راسها فارس مسك دقنها رفع راسها فارس : انا مش مصدق يا ورد اننا تممنا جوازنا ورد : بطل تكسفنى بقى يا فارس فارس : بجد انا مبسوط اوى يا وردتى ورد بكسوف : و انا كمان يا فارس مبسوطة و راحت حضنته اكتر و كملت انا عايزة افضل فى حضنك علطول اوعدنى فارس : ده انا اللى مش هقدر استغنى عن حضنك يا وردتى و جيه يقرب منها ورد راحت جريت بالملاية على الحمام فارس : ماشى يا ورد ادلعى براحتك ورد خرجت و كانت لابسة بيجاما ستان لونها نبيتى و نزلت تحت ورد : هو مفيش حد فارس شدها على رجله و هو بيلعب فى شعرها : لاء انا ادتهم اجازة علشان نبقى على راحتنا ورد : انا هقوم احضر الفطار فارس راح شالها لحد المطبخ و راح نزلها و فارس بدا يساعد ورد فى الفطار قعدوا يفطروا و بدا يأكلها بيده و هى كمان بتاكله على الظهر كده مراد جيه يزورهم مع مراته ورد : فارس الباب بيخبط فارس و هو مش مركز غير معها : مش وقته شوية اللى بيخبط يزهق و يمشى ورد : عيب يا فارس انزل فارس : مش قولتلك نسافر بدل الازعاج ده اروح بيكى فين تانى ورد ضحكت على طريقته و كلامه فارس لبس و نزل مراد : ايه يا فارس سنة بتفتح فارس : ازيك يا مراد نهى مرات مراد : ازيك يا فارس فارس : اتفضلوا مراد و نهى قعدوا فارس : عن اذنكم ثانية بس اقول للمدام نهى : اتفضل يا فارس هو احنا ضيوف ورد لابسة طرحة ورد : مين يا فارس انا نزلة فارس لاء مراد تحت البسى النقاب ورد : ايه ده بجد مكنتش اعرف حاضر ورد لابسته و نزلت معاه ورد ضايفتهم نهى : ولازمته ايه اتعب يا ورد ده احنا أهل ده احنا كنا جاين نتعرف عليكى مش عايزين نتعبك ورد :لا تعب ولا حاجة ده انتو تعبكم راحة و بعدين ده لسه الغدا نهى : غدا ايه لا مش عايزين نتعبك ورد: لا تعب ولا حاجة مراد و هو بيبص لورد : هى ورد كده طول عمرها بتحب تشوف اللى حوليها مبسوط و مش مهم هى طول عمرها طيبة و رقيقة ... يا ورد مش عايزين نتعبك ورد : لا تعب ولا حاجة يا مراد نهى : تعالى نطلع نتكلم براحتنا و نعمل الغدا سوا ورد و نهى طلعوا مراد : انت لسه يا فارس مصمم فارس : مصمم على ايه مراد : انت فاهم قصدى كويس قصدى على ورد يا فارس انت مش ناوى تخليها تشوف حالها و طلقها فارس : انت بتقول ايه يا مراد ازاى اصلا تدخل فى حاجة زى ديه المفروض تتمنى لاخوك حياة سعيدة مش تقولى تطلق و بعدين يا مراد ورد زى اختك و هى مرات اخوك مراد : و علشان ورد اختى انا خايف عليها فارس : محدش هيخاف على ورد ادى يا مراد و ادعلنا احسن ورد نزلت هى و نهى و كانوا خلاصوا الغدا و اتغدوا و قعدوا شوية و مشيوا و كل ده و فارس كان بيحاول يثبت قدامهم ان ورد ملكه و عمال كل شوية يحضنها قدامهم ورد : مالك يا فارس كنت كل شوية تحضنى كسفتنى قدامهم فارس : تكسفى من ايه انا جوزك يا وردتى ورد : بس بجد كانوا بيبصوا علينا يا فارس فارس : و ماله ايه المشكلة فارس راح شالها فارس : بقولك ايه ما تيجى نكمل كلامنا فوق بدل ما قطعوا علينا كده ورد اتكسفت و خبت وشها فى صدر فارس فارس : اموت فيكى وانتى مكسوفة بس متتكسفيش منى ده انا فارس حبيبك يا وردتى ورد بصتله فى عينه : انا بحبك اوى يا فارس و عضت على شفايفها للى تحت بكسوف فارس بص لها و جرى بيها على اوضتهم و بعد عام فارس فى المستشفى قلقان على ورد و سماع صريخها و هى بتولد جوه الممرضة خرجت و كانت شايلة توأم ولاد فارس شالهم و مكنش مصدق نفسه من الفرحة و بعد شوية ورد خرجت فارس اول ما دخلت أوضة عادية دخل و كان شايل الولاد فارس : مبروك يا وردتى و الف حمدلله على سلامتك ورد : الله يبارك فيك يا فارس ، الله يسلمك...عايزة اشيلهم فارس ساعدها و خلاها تشلهم ورد شالتهم فى حضنها و مكنتش مصدقة و بتدمع فارس اخدها فى حضنه و باس دماغها فارس: ربنا يخليكم ليا يا ورد ورد : ربنا يخليك لينا يا حبيبى بجد انا مش مصدقة يا فارس فارس : انا سمتهم زين و صقر ورد: حلو الاسمين دول انا بحبك يا فارس فارس : ده انا اللى مش عارف كنت هعيش ازاى لو حياتى مكنش فيها وردتى ده انا بعشقك يا ورد الولاد بدأوا يعيطوا فارس : ابتدينا بقى ورد بدأت تاكلهم و فاتت الايام و السنين و ورد خلفت بنتين كمان خديجة و رقية و فارس كل يوم بيزيد حبه لورد عن اليوم اللى قبله تمت..