ملاكي - الفصل 5 - بقلم عشق القاسم - مكتملة | روايتك

رواية مالكي الفصل الخامس 5 فهد بغضب : وانتى عاوزاها ترجع ازاى وهي تعبانه كده انتى مش واخده بالك من شكلها دى واخده رصاصه وفى جرح فى دراعها والزم ترتاح امينه : دى بنتى وال أنت هتخاف عليها اكتر منى حازم : أل طبعًا بس هي بنت خاله وخايف عليها مش اكتر مالك : ثوانى بس ، اتجوز مين انتى عارفه انى مش موافقه عليه امينه : أنا وابوكى قررنا وخالص ، يال اطلعى حضرى شنطتك عشان نمشى فهد خرج بره أميره : طيب استنى اسبوع وال حاجه على األقل لحد ما دراعها يخف شويه وكمان عشان الكليه امينه : أل ، أنا الزم أرجع البلد أميره : طيب ارجعى وسيف يرجعها البلد كمان اسبوع يا أمينه مش هيحصل حاجه وال انتى هتجوزيها وهي دراعها كده دخل فهد واردف : أنا استأذنت من خالى أنها تفضل ووافق يا مرات خالى وقال كمان عشان مينفعش من أولها كده تسيب الكليه  أمينه : طيب انا راجعه البلد وهاجى اشوفك تانى يا مالك مالك بحزن وهدوء : ماشى يا ماما حازم : سيف ، روح مع مرات خالك عشان توصلها سيف : حاضر امينه : مع السالمه الكل :هللايسلمك ومشيت ومعاها سيف يوصلها أميره : تعالى يا مالك اقعدى وارتاحى مالك : حاضر قعدوا كلهم فى صمت ومالك ساكته وسرحانه مها : وبعدين يا مالك . مالك : مش عارفه ، بابا عارف انى مش هوافق عليه وهو طلبنى للجواز كذا مره وقولت أل والموضوع كان انتهى فهد : خالص مش مهم دلوقتي ، اطلعى انتى ارتاحى وبكره نتكلم مالك : ماشى ، تصبحوا على خير . الكل : وانتى من أهله مها بهمس ل حازم : هو فهد كلمها كويس وال أنا سمعت غلط حازم : أل وكلم خالك عشان تفضل هنا كمان مها : ابنك وقع ماشاءهللا حازم : يا ريت ، بس انتى عارفه اخوكى دماغه فى الشغل وبس فهد : بتتكلموا فى ايه ؟ . مها بخبث : بشوف هلبس ايه فى فرح مالك فهد بجده : مها اخرسى ، هي مش موافقه عليه أساسًا حازم : انت محموق أوى كده ليه فهد بتوتر : أل عادى ، تصبحوا على خير  الكل : وانت من أهله مها : يال وأنا كمان هقوم انام حازم : يال يا أميره إحنا كمان . أميره : يال بعد وقت سيف رجع وفضل شويه يفكر فى منه وكالمها وبعدين نام ومر الليل بسالم على الكل فى الصباح الكل متجمع على الفطار ومستنين مالك لحد ما خلصت ونزلت مالك : صباح الخير ، اسفه اتأخرت حازم : وال يهمك المهم طمنينى لسه تعبانه مالك : يعنى بس الحمدلله أنا كويسه اهو أميره : انتى رايحه الكليه وال إيه يا تعبانه مالك : أيوة فهد : ازاى وانتى تعبانه مالك : أنا الحمد لله كويسه يا فهد وأقدر اروح حازم : ايوة يا بنتى بس الزم ترتاحى شويه مش كده فهد : خالص يا بابا أنا هوصلها هي ومها مالك : هو ابيه سيف فين؟ مها : فى الغردقه عنده شغل مالك : تمام ماشى أنا هطلع اجيب كتبى فى منزل السيوفى قاسم بغضب : مش قولت أنا اللى هتكلم معاها واقنعها امينه : أنت كل مره كنت بتقول كده ومش بتوافق سيبنى أنا أحاول معاها قاسم : أنا هروحلها بس مش هجيبها دلوقتى امينه : المهم تقنعها وخالص قاسم : طيب وسابها وخرج فى مكان تانى خارج مصر ) باريس ( _ عملت ايه مع فهد ؟! أمجد : انتى عارفه انه مش سهل واكيد مش هنعرف نخلص منه بسهوله والعمل ؟ _ أمجد : تنزلى مصر مستحيل انت عايز فهد يقتلنى _ أمجد بزهق : خالص متتكلميش تانى فى الموضوع ده انا لسه مخلصتش من موضوع منه وحتى الغبى جاب الرصاصه فى واحده تانيه  ماشى نسيب موضوع فهد دلوقتى _ عند مالك خلصت محاضراتها ورجعت هي ومها مع فهد وكانت اميره بره وحازم فى الشركه مها : أنا هطلع أنام شويه مالك وفهد : ماشى فهد : ها هتعملى ايه ؟ مالك : مش عارفه بس األكيد انى مش هوافق وبعدين بابا عمره ما هيغصبنى على حاجه فهد : وافرضى صمم ألن لما كلمته امبارح سألته وقال إن حتى مش هيكون في خطوبه مالك : نعم ، هو قال كده فهد : أيوة مالك : يا رب طب وبعدين أعمل ايه ؟ فهد : هو فى حل واحد تقريبًا مالك : الحقنى بيه فهد : اتجوزك مالك : ________________ يتبع.....